Η αύξηση του βαθμού αυτάρκειας της Ευρώπης από 2-3% σε 10% το 2030, όπως προβλέπει ο Κανονισμός ΣΚΟΠΥ, σημαίνει αύξηση 300-400% της ενδοευρωπαϊκής παραγωγής στα επόμενα 7 χρόνια. Απαιτούνται λοιπόν τεράστιες προσπάθειες και αύξηση των επενδύσεων στην κοιτασματολογική έρευνα σε τουλάχιστον ισοδύναμο βαθμό για να κατορθώσουμε απλά να πλησιάσουμε τον 10% βαθμό αυτάρκειας, αλλά και για να υπάρξει μικρότερη από 65% εξάρτηση κάθε μιας ΣΚΟΠΥ από μια χώρα, και για να παράγεται το λιγότερο το 40% επεξεργασμένων προίόντων εντός της ΕΕ. Στην ανάγκη για μεγάλες επενδύσεις στην κοιτασματολογική έρευνα συνηγορεί και το γεγονός ότι η Ευρώπη ξοδεύει σήμερα μόλις το 3% των παγκόσμιων δαπανών (Σχήμα 1).

Η δυνατότητα της Ευρώπης να γίνει αυτάρκης, ανθεκτική και βιώσιμη σε ΣΚΟΠΥ από δικά της κοιτάσματα, ευνοείται έντονα από το γεωλογικό της περιβάλλον και τη μεταλλογενετική της εξέλιξη, κυρίως μέσα από τα διαφορετικής ηλικίας συστήματα ορυκτών πρώτων υλών της Σκανδιναβικής, Ιβηρικής και Βαλκανικής χερσονήσου.
Στο πλαίσιο αυτό, η κοιτασματολογική χαρτογράφηση, μαζί με τις νέες γεωλογικές γνώσεις και τις βελτιωμένες βάσεις δεδομένων ΣΚΟΠΥ, οδηγούν σε περιοχές δυναμικού ενδιαφέροντος για εντοπισμό χαλκού, νικελίου, κοβαλτίου, αλουμινίου (Σχήμα 2) αλλά και άλλων ΣΚΟΠΥ, με στόχο την ενίσχυση των επιμέρους σταδίων βασικών τεχνολογικών αλυσίδων αξίας για την ΕΕ.
Στη χώρα μας, η προοπτική έργων με δυναμικό ενδιαφέρον κοιτασματολογικής έρευνας χαλκού, νικελίου, κοβαλτίου και αλουμινίου, καθώς και άλλων συναρτώμενων ΣΚΟΠΥ συνδέεται κυρίως με:
Μία σημαντική αποθεματική διάσταση και προοπτική, σε σχέση και με τις πρακτικές κυκλικής οικονομίας που προβάλλει και εισηγείται ο Κανονισμός, είναι τα «εν γένει» μεταλλευτικά απόβλητα (στείρα εξόρυξης, τέλματα εμπλουτισμού, μεταλλουργικά κατάλοιπα). Η κοιτασματολογική έρευνα ιστορικών μεταλλευτικών αποβλήτων, κυρίως ως προς τις συγκεντρώσεις ΣΚΟΠΥ, αποτελεί βασική μεθοδολογική προσέγγιση όταν πρόκειται για επαναξιολόγηση περιοχών όπου υπήρξε στο παρελθόν μεταλλευτική δραστηριότητα (Σχήμα 5).
Στο έργο ProMine δημιουργήθηκε μια αρχική βάση δεδομένων που αναφέρεται σε σωρούς μεταλλευτικών αποβλήτων που υπάρχουν στην χώρα (Σχήμα 6). Θα πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι πρόκειται για ιστορικές αποθέσεις και όχι «ενεργά» τέλματα που αποθέτουν οι σημερινές μεταλλευτικές δραστηριότητες, που για την όποια προοπτική αξιοποίησης τους την ευθύνη έχουν οι ιδιοκτήτριες εταιρείες. Η κοιτασματολογική τους αξιολόγηση με έμφαση στις ΣΚΟΠΥ επιβάλλεται.
Στην Σουηδία και σε άλλες χώρες τρέχουν σήμερα έργα τόσο από τις Γεωλογικές Υπηρεσίες, όσο και από τις εταιρείες σχετικά με την κοιτασματολογική έρευνα των μεταλλευτικών αποβλήτων, σε συνδυασμό και με την αποθεματική τους ταξινόμηση βάση του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών (UM Resource Classification System). Για παράδειγμα η σουηδική μεταλλευτική εταιρεία LKAB, ανακοίνωσε πρόσφατα την υλοποίηση έργου παραγωγής σπανίων γαιών και φωσφόρου από τα απόβλητα απατίτη που αποθέτει στο πλαίσιο της μεταλλευτικής διαδικασίας παραγωγής σιδήρου.
Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία αποτελεί το στρατηγικό και πολιτικό πλαίσιο βάση του οποίου προωθείται η πραγματοποίηση της ενεργειακής μετάβασης ώστε μέχρι το 2050 να πετύχει η ΕΕ τους κλιματικούς στόχους που έχουν τεθεί, μέσα από την εφαρμογή πρακτικών κυκλικής οικονομίας, τη χρήση βιώσιμων ορυκτών πρώτων υλών καθώς και τη σχετική προσαρμογή της βιομηχανικής παραγωγής (Σχήμα 7).
Η εφαρμογή του Κανονισμού ΣΚΟΠΥ στο επίπεδο κρατών μελών μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην πραγματοποίηση της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης. Ήδη πολλές χώρες, από μόνες τους αλλά και συνεργαζόμενες, έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση αυτή με συγκεκριμένες ενέργειες και δράσεις.
Για παράδειγμα η Σουηδία ενέκρινε πρόσθετη χρηματοδότηση για την ανάθεση έργου στην Υπηρεσία Γεωλογικής Έρευνας της χώρας με στόχο την χαρτογράφηση μεταλλοφόρων συστημάτων ΣΚΟΠΥ με δυναμικό κοιτασματολογικό ενδιαφέρον. Την ίδια στιγμή συμμετέχει σε διανοσυνοριακό έργο με την Φινλανδία, Νορβηγία, Δανία και Γροιλανδία για την κοιτασματολγική αποτύπωση ΣΚΟΠΥ στον ευρύτερο ευρωπαϊκό βορρά [64].
Έργα με τα ίδια χαρακτηριστικά υλοποιεί και η Γαλλία, ενώ παράλληλα μαζί με την Γερμανία και την Ιταλία σχεδιάζουν την από κοινού σχετικής πρότασης έργου. Φαίνεται πως πρόσφατα και η Ελλάδα συντάσσεται με την εφαρμογή των στόχων του Κανονισμού σε εθνικό επίπεδο, αποφασίζοντας την χρηματοδότηση σχετικού έργου με απευθείας ανάθεση στην ΕΑΓΜΕ. Είναι πλέον γεγονός ότι η κρισιμότητα και στρατηγικότητα ορισμένων ΟΠΥ, σε σχέση με την δυνατότητα της ΕΕ να καταστεί κλιματικά ουδέτερη, βρίσκεται σήμερα στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας.
Μέσα από την εφαρμογή του Κανονισμού και την επίτευξη μέχρι το 2030 των μετρήσιμων στόχων που περιλαμβάνει, η ΕΕ προσβλέπει στη διασφάλιση πρόσβασης των ΣΚΟΠΥ που χρειάζεται, καθώς και στην ενίσχυση ανθεκτικότητας και αυτονομίας τεχνολογικών αλυσίδων αξίας που συμβάλλουν στην πραγματοποίηση της ενεργειακής και ψηφιακής μετάβασης.
Για την υλοποίηση των στόχων του Κανονισμού μέχρι το 2030 η ΕΕ θα χρειαστεί 1,5 εκατ. νέους εργαζόμενους. Συνεπώς κάθε συζήτηση σχετικά με το περιεχόμενο και τους στόχους του κανονισμού, τις ΟΠΥ που χαρακτηρίζονται κρίσιμες και στρατηγικές, τις όποιες απόψεις ότι θα έπρεπε να είναι άλλες στη λίστα των ΣΚΟΠΥ ή ότι κακώς υπάρχει μια τέτοια λίστα, δεν έχουν προφανώς κανένα νόημα. Τη στιγμή μάλιστα που η άμεση διασύνδεση των ΣΚΟΠΥ με την προοπτική επίτευξης των κλιματικών στόχων, έχει από την μια κάνει πιο θετική την στάση των πολιτών απέναντι στην μεταλλευτική δραστηριότητα, και από την άλλη έχει συμπεριλάβει την ανάγκη αυτάρκειας και πρόσβασης της ΕΕ σε ΟΠΥ, μεταξύ των 10 σημείων του ψηφίσματος, που αναφέρεται σαν ΕυρωπαΪκη Βιομηχανική Συμφωνία, που διατύπωσε πρόσφατα στην Αμβέρσα σύσσωμη η ευρωπαϊκή βιομηχανία, συμεριλαμβανομένης της μεταλλευτικής.
Σε ότι αφορά τώρα στη χώρα μας, η ένταξη των χαλκού, νικελίου, κοβαλτίου και αλουμινίου στις ΣΚΟΠΥ, αλλάζει το μεταλλευτικό της τοπίο και τεκμηριώνει νέες ερευνητικές προσεγγίσεις οικονομικής γεωλογίας σχετικά με την κοιτασματολογική ωριμότητα και προοπτική εκμετάλλευσης περιοχών που έχουν ερευνηθεί στο παρελθόν. Σε όλη την διαδρομή εφαρμογής του Κανονισμού και της αυξανόμενης ζήτησης για ΣΚΟΠΥ, είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν διαρκείς γεωπολιτικές διαφοροποιήσεις στην πρόσβαση τους, αλλά και τυχόν αναταράξεις στις αλυσίδες προμήθειας και τροφοδοσίας τους, καθώς και σκαμπανεβάσματα στις τιμές τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι περιορισμοί εξαγωγής γάλλιου και γερμάνιου που επέβαλε πριν μερικούς μήνες η Κίνα, κάτι που συνέβη και στο παρελθόν με τις σπάνιες γαίες. Επίσης, αυτό το διάστημα βρίσκεται στην επικαιρότητα το θέμα πτώσης της τιμής του νικελίου κυρίως λόγω υπέμετρης και χαμηλού κόστους παραγωγής του από την Ινδονησία.
Και βέβαια υπάρχουν σκέψεις για συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και τρόπους που θα μπορούσαν να μειώσουν τις επιδραστικές επιπτώσεις από τέτοιου είδους εξελίξεις και αποφάσεις. Όπως για παράδειγμα είναι η θεσμοθέτηση διαβατηρίου βιώσιμης, υπεύθυνης και ηθικής εξόρυξης (Environmental, Social and Governance/ ESG passport) ώστε να περιθωριοποιούνται οι εισαγωγές νικελίου από χώρες όπου δεν τηρούνται οι απαιτούμενοι και προδιαγεγραμμένοι περιβαλλοντικοί και κοινωνικοί όροι και αξίες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικές στρατηγικές τιμολόγησης και κυρώσεις για τις ΣΚΟΠΥ που είναι συμβατές και αυτές που δεν είναι, με τις προαπαιτούμενα προδιαγραφές ESG.
Γενικά, το θέμα διαφοροποίησης των τιμών ΣΚΟΠΥ είναι σημαντικό, αλλά σε βάθος χρόνου η κοιτασματολογική και μεταλλευτική τους αξία, καθορίζεται μάλλον περισσότερο από την συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση τους.
Απαγορεύεται ρητώς η αναπαραγωγή ή αναδημοσίευση, μερική ή ολική, του εν λόγω περιεχομένου. Το RAWMATHUB.GR διατηρεί το αποκλειστικό δικαίωμα δημοσίευσης και παροχής αδειών αναδημοσίευσης κατόπιν έγγραφης άδειας, επιφυλασσόμενο για την άσκηση κάθε νόμιμου δικαιώματος του. Εφόσον επιθυμείτε να χρησιμοποιήσετε το περιεχόμενο, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο
Έγκυρη ενημέρωση για την αξιακή αλυσίδα των raw materials