Αν και υπάρχουν περισσότερες από 100 ποιότητες ανοξείδωτου χάλυβα, η πλειονότητα ταξινομείται με βάση την μικροδομή στις ακόλουθες μεγάλες ομάδες: ωστενιτικοί, φερριτικοί, μαρτενσιτικοί και διφασικοί (ωστενιτο-φερριτικοί). Αναλυτικότερα:
Άνω του 70% της παγκόσμιας παραγωγής ανοξείδωτου χάλυβα είναι ωστενιτικός. Κύριοι παραγωγοί ανοξείδωτου χάλυβα είναι η Κίνα, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ.
Ο ανοξείδωτος χάλυβας αποτελεί προϊόν αιχμής με ευρεία χρήση σε πλήθος διαφορετικών εφαρμογών και η παραγωγή του τυγχάνει ραγδαίας ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια. Οι πολύ καλές μηχανικές ιδιότητες, η χημική του σύσταση αλλά και η αντοχή του σε δύσκολες συνθήκες χρήσης οφείλονται κατά πολύ μεγάλο βαθμό στο τεχνολογικό υπόβαθρο που εμπεριέχει η διαδικασία της παραγωγής του.
Για την παραγωγή του ανοξείδωτου χάλυβα ακολουθούνται τα παρακάτω στάδια:
Οι σύγχρονες γραμμές παραγωγής ανοξείδωτου χάλυβα περιέχουν την τήξη των πρώτων υλών σε ηλεκτρική κάμινο (Η/Κ) τόξου και διεξαγωγή όλων των υπόλοιπων κατεργασιών σε ειδικές καμίνους που ονομάζονται μεταλλάκτες (Μ/Τ). Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται αύξηση της παραγωγικότητας των εγκαταστάσεων αφού η δυναμικότητα μιας Η/Κ και ενός Μ/Τ ισοδυναμεί περίπου με τη δυναμικότητα δύο Η/Κ, μείωση του συνολικού κόστους εγκατάστασης, χαμηλότερες ενεργειακές απαιτήσεις και χαμηλότερη κατανάλωση πυριμάχων (λόγω των χαμηλότερων θερμοκρασιών), μικρότερη απαίτηση σε αναγωγικά μέσα και, τέλος, υψηλότερη μεταλλουργική απόδοση χρωμίου (97-98%) έναντι της μεθόδου της ηλεκτρικής καμίνου (<90%).
Έγκυρη ενημέρωση για την αξιακή αλυσίδα των raw materials