Θερμική κατεργασία ονομάζεται ο συνδυασμός θέρμανσης και ψύξης ώστε ένα μέταλλο ή ένα κράμα να αποκτήσει καθορισμένη κρυσταλλική δομή και ορισμένο μέγεθος κόκκων και, επομένως, τις επιθυμητές μηχανικές ιδιότητες. Η θερμική κατεργασία δεν επιδρά στη χημική σύσταση ενός υλικού αλλά μόνο στην κρυσταλλική του δομή.
Εξ ορισμού, η ανόπτηση αναφέρεται στη θέρμανση ενός υλικού σε υψηλή θερμοκρασία για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, η οποία ακολουθείται από αργή ψύξη με σκοπό την αποκατάσταση των εσωτερικών τάσεων και τη διευκόλυνση της επακόλουθης επεξεργασίας. Όταν ένα μεταλλικό υλικό θερμαίνεται, οι φυσικές του ιδιότητες μεταβάλλονται για να αυξηθεί η πλαστικότητα και η ολκιμότητα του, να μειωθεί η σκληρότητά του και να δημιουργηθεί μια συγκεκριμένη, επιθυμητή, μικροδομή.
Στην περίπτωση ανόπτησης για ανακρυστάλλωσξ, το μέταλλο θερμαίνεται σε θερμοκρασία υψηλότερη της θεμροκρασίας ανακρυστάλλωσής του, με αποτέλεσμα τα άτομα να μετατοπίζονται στο κρυσταλλικό πλέγμα και να ανακρυσταλλώνονται καθώς το μέταλλο ψύχεται.
Η διαδικασία ανόπτησης των μετάλλων λαμβάνει χώρα σε μεταλλουργικό κλίβανο ή άλλη συσκευή θέρμανσης υψηλών θερμοκρασιών. Η θέρμανση γίνεται σε υψηλή θερμοκρασία (500–850°C) για παρατεταμένο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια ακολουθεί αργή ψύξη. Η ανόπτηση εφαρμόζεται κυρίως σε υλικά αλουμινίου, στην παραγωγή γυαλιού και, συνηθέστερα, στην χαλυβουργία, και περιλαμβάνει τρία κύρια στάδια:
Πλεονεκτήματα
Μειονεκτήματα
Μετά την ανόπτηση των μετάλλων για τη βελτίωση της ικανότητας μορφοποίησης και της μηχανικής κατεργασίας, καθώς και τη μείωση των εσωτερικών τάσεων, ακολουθούν διάφορες κατεργασίες όπου τα μέταλλα διαμορφώνονται σε πολύπλοκα εξαρτήματα και δομές, όπως:
Με πληροφορίες από meadmetals.com
Έγκυρη ενημέρωση για την αξιακή αλυσίδα των raw materials