Κάθε γυναίκα που αναλαμβάνει ρόλο ευθύνης ανοίγει λίγο περισσότερο τον δρόμο για την επόμενη

Ε.: Πώς επιλέξατε να δραστηριοποιηθείτε στον κλάδο των ΟΠΥ; Υπήρχε κάποια στιγμή ή ευκαιρία που σας έκανε να πείτε «αυτός ο χώρος μου ταιριάζει»;

Νικολέτα Πολύζου: Επέλεξα αυτό τον κλάδο γιατί ως μηχανικός αναζητούσα μια θέση που να προσφέρει σταθερότητα και προοπτική. Η βιομηχανία ορυκτών πόρων είναι ένας τομέας που απαιτεί υψηλή ευθύνη και σκληρή δουλειά και ήθελα να επενδύσω τις γνώσεις μου σε μια εργασία που έχει ουσιαστικό αντίκρισμα και ανταμείβει την προσπάθεια. Επίσης ως μηχανολόγο μηχανικό πάντα με γοήτευε η βαριά βιομηχανία: οι μεγάλες εγκαταστάσεις, η ενέργεια της παραγωγής, η αίσθηση ότι συμμετέχεις σε κάτι ουσιαστικό που αποτελεί βάση για πολλές άλλες βιομηχανίες.

Θυμάμαι ακόμη την πρώτη φορά που βρέθηκα σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι αυτός ο χώρος μου ταιριάζει. Δεν ήταν μόνο το τεχνικό κομμάτι· ήταν η πρόκληση της ευθύνης. Το να εργάζομαι σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες της περιοχής μου δίνει το κίνητρο να συνδυάσω την επαγγελματική μου εξέλιξη με την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας. Ως γυναίκα μηχανικός θεωρώ πρόκληση να αποδείξω ότι μπορούμε να παράγουμε έργο υψηλού επιπέδου στον τόπο μας χωρίς να χρειάζεται να φύγουμε για τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Ε.: Πώς θα περιγράφατε την εργασιακή σας εμπειρία μέχρι σήμερα; Αν αντιμετωπίσατε κάποια πρόκληση σχετική με το φύλο ή στερεότυπα, πώς τα διαχειριστήκατε;

Νικολέτα Πολύζου: Η πορεία μου μέχρι σήμερα ήταν γεμάτη έντονες εμπειρίες, τεχνικές προκλήσεις αλλά και στιγμές προσωπικής υπέρβασης. Η διαχείριση στον τομέα επεξεργασίας και φορτώσεων απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση και συνεργασία με πολλαπλές ομάδες. Στο ξεκίνημα μου η κυριότερη πρόκληση ήταν η σιωπηρή αμφισβήτηση- το να πρέπει να αποδείξω ότι ως μηχανολόγος έχω την ίδια τεχνική αντίληψη και αντοχή στις συνθήκες των μεταλλείων με τους άνδρες συναδέλφους μου. Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα ότι έπρεπε να προσπαθήσω διπλά για να ακουστεί η γνώμη μου σε ένα τεχνικό ζήτημα.

Διαχειρίστηκα αυτή την πρόκληση εστιάζοντας αποκλειστικά στο αποτέλεσμα. Αντί να αναλωθώ σε αντιπαραθέσεις άφησα την συνέπεια της δουλειάς μου και την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων να μιλήσουν για μένα. Όταν οι συνάδελφοι είδαν ότι είμαι ‘εκεί’ - στην παραγωγή, στο εργοτάξιο, στη βλάβη - ο σκεπτικισμός έδωσε τη θέση του στον επαγγελματικό σεβασμό. Δεν θεωρώ ότι οι προκλήσεις που συνάντησα με καθόρισαν αρνητικά. Αντίθετα, αυτή η εμπειρία με έκανε πιο ανθεκτική και με δίδαξε ότι η αυθεντία κερδίζεται με τις γνώσεις και το ήθος, όχι με το φύλο. Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας θεωρώ ότι η παρουσία μας σε τέτοιους χώρους εξομαλύνει αυτές τις προκλήσεις για τις επόμενες γενιές μηχανικών.

Ε.: Πόσο «ανοιχτός» είναι σήμερα ο κλάδος για τις γυναίκες; Βλέπετε πραγματική βελτίωση; Υπήρξε κάποια στιγμή που νιώσατε «τώρα με εμπιστεύονται»;

Νικολέτα Πολύζου: Βλέπω ουσιαστική βελτίωση. Ο κλάδος των Ορυκτών Πρώτων Υλών αλλάζει. Οι εταιρείες επενδύουν περισσότερο στη διαφορετικότητα, στην συμπερίληψη, στην ασφάλεια, στη σύγχρονη διοίκηση. Στον οργανισμό όπου εργάζομαι, η αξιοκρατία και η απόδοση έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από το φύλο. Υπάρχουν πλέον περισσότερες γυναίκες μηχανικοί, στελέχη παραγωγής. Η εικόνα μιας γυναίκας με κράνος και μέσα ατομικής προστασίας στις εγκαταστάσεις δεν ξενίζει – είναι μέρος της κανονικότητας.

Η στιγμή που ένιωσα ότι η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο μου παγιώθηκε, ήταν όταν μετά από τρία χρόνια στη συντήρηση μου ανατέθηκε και η οργάνωση λειτουργειών του Τομέα Επεξεργασίας και Φορτώσεων. Η εμπιστοσύνη της διοίκησης και της ομάδας μου επιβεβαίωσε ότι η πορεία που είχα διανύσει είχε αποτέλεσμα. Πιστεύω ότι η αλλαγή δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Γίνεται σταδιακά, μέσα από πρότυπα. Κάθε γυναίκα που αναλαμβάνει ρόλο ευθύνης ανοίγει λίγο περισσότερο τον δρόμο για την επόμενη.

Ε.: Work–life balance στον κλάδο: τι κάνει τη διαφορά; Τι βοηθά μια γυναίκα επαγγελματία να το πετύχει;

Νικολέτα Πολύζου: Ο κλάδος είναι απαιτητικός, με ωράρια που συχνά προσαρμόζονται στις ανάγκες παραγωγής και φορτώσεων. Ωστόσο, το work–life balance δεν είναι ουτοπία. Σε επίπεδο εταιρείας και ομάδας, τρία πράγματα κάνουν τη διαφορά:

1. Κουλτούρα ασφάλειας και σεβασμού. Όταν η ασφάλεια και ο σεβασμός προς τον εργαζόμενο είναι προτεραιότητα, μειώνεται το άγχος και ενισχύεται η εμπιστοσύνη.
2. Σαφής κατανομή ρόλων και ομαδικότητα. Όταν η ομάδα λειτουργεί συνεργατικά και όχι ανταγωνιστικά, το βάρος δεν πέφτει σε έναν άνθρωπο.
3. Ευελιξία όπου είναι εφικτό. Ακόμη και σε βιομηχανικό περιβάλλον, η κατανόηση για προσωπικές ανάγκες κάνει μεγάλη διαφορά.

Σε προσωπικό επίπεδο είναι σημαντικό να θέτεις όρια, να οργανώνεις τον χρόνο σου και να φροντίζεις τη φυσική και ψυχική σου αντοχή. Το μήνυμα που θα ήθελα να δώσω είναι ότι ο κλάδος των ορυκτών πόρων δεν είναι «ανδρικός» ή «γυναικείος». Είναι ένας χώρος τεχνολογίας, ευθύνης και προοπτικής. Και για μια γυναίκα μηχανικό, μπορεί να αποτελέσει πεδίο ουσιαστικής προσφοράς και προσωπικής ολοκλήρωσης.

Η Νικολέτα Πολύζου έχει σπουδάσει Μηχανολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Από το 2016 εργάζεται ως επιβλέπων Μηχανικός Συντήρησης στο συνεργείο Ιτέας των Ευρωπαϊκών Βωξιτών και από το 2019 έως σήμερα είναι επιβλέπων Μηχανικός Λειτουργειών του Τομέα Επεξεργασίας και Φόρτωσης των Ευρωπαϊκών Βωξιτών.

Απαγορεύεται ρητώς η αναπαραγωγή ή αναδημοσίευση, μερική ή ολική, του εν λόγω περιεχομένου. Το RAWMATHUB.GR διατηρεί το αποκλειστικό δικαίωμα δημοσίευσης και παροχής αδειών αναδημοσίευσης κατόπιν έγγραφης άδειας, επιφυλασσόμενο για την άσκηση κάθε νόμιμου δικαιώματος του. Εφόσον επιθυμείτε να χρησιμοποιήσετε το περιεχόμενο, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο Αυτή η διεύθυνση Email προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..