Το σχέδιο του ΟΗΕ για τις εκπομπές άνθρακα του κατασκευαστικού τομέα

Το σχέδιο του ΟΗΕ για τις εκπομπές άνθρακα του κατασκευαστικού τομέα

Εάν ο κόσμος θέλει να αποφύγει τις περαιτέρω επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, κάθε βιομηχανικός κλάδος πρέπει να μειώσει γρήγορα και αποτελεσματικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου οι οποίες είναι οι κύριες υπεύθυνοι για την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Disclaimer: Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος διαδικτυακού τόπου με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς αναφορά στο RAWMATHUB.GR (με ενεργό link) ή χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια του RAWMATHUB.GR. 

Σύμφωνα με τους στόχους για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών άνθρακα έως το 2050 και τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη στον 1,5oC σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, τα Ηνωμένα Έθνη ανακοίνωσαν ένα νέο σχέδιο για την απαλλαγή του κατασκευαστικού τομέα από τις εκπομπές άνθρακα, ενός τομέα παραδοσιακά από τους πιο ρυπογόνους παγκοσμίως.

Ποιος είναι ο αντίκτυπος της παγκόσμιας κατασκευαστικής βιομηχανίας;

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις του κατασκευαστικού τομέα είναι ευρέως γνωστές. Η ταχεία αστικοποίηση τους τελευταίους δύο αιώνες, σε συνδυασμό με την τεχνολογική ανάπτυξη και τη χρήση υλικών και πρακτικών μεγαλύτερης έντασης άνθρακα, συνέβαλε σε επικίνδυνα υψηλά επίπεδα εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Για παράδειγμα, η παραγωγή και η χρήση σκυροδέματος. Η παραγωγή αυτού του βασικού δομικού υλικού είναι, σύμφωνα με πολλούς ειδικούς, υπεύθυνη για το 8% περίπου των συνολικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που παράγονται ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μείωση της χρήσης σκυροδέματος σε νέες κατασκευές θα διαδραμάτιζε κρίσιμο ρόλο στη μείωση των εκπομπών.

Συνολικά, ο κατασκευαστικός τομέας είναι υπεύθυνος για πάνω από τα δύο τρίτα των παγκόσμιων εκπομπών CO2 και αυτό το πρόβλημα, εάν δεν αντιμετωπιστεί, θα μπορούσε να έχει δραματικές επιπτώσεις στο μέλλον. Όσον αφορά την αστικοποίηση, υπολογίζεται ότι κάθε πέντε ημέρες, αρκετά κτίρια για να γεμίσουν το σύγχρονο Παρίσι προστίθενται στο παγκόσμιο απόθεμα αστικών κατασκευών.

Εάν ένα ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σχέδιο για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και της περιβαλλοντικής ζημίας που προκαλείται από τον παγκόσμιο κατασκευαστικό κλάδο δεν εφαρμοστεί γρήγορα, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον κλάδο να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις του για καθαρές μηδενικές εκπομπές βάσει συμφωνιών, όπως η COP26 και η Συμφωνία του Παρισιού.

Αφιέρωμα - Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος - Ο δρόμος προς την αειφορία

Ποιο είναι το σχέδιο;

Το σχέδιο, που δημοσιεύτηκε σε μια νέα έκθεση από το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (UNEP) σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Yale, δίνει προτεραιότητα σε μια κυκλική προσέγγιση στις κατασκευές, η οποία θα μειώσει τα απόβλητα, την εκμετάλλευση των πόρων και τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Μια βασική σύσταση στο σχέδιο του ΟΗΕ είναι η σταδιακή κατάργηση ορισμένων δομικών υλικών υψηλής έντασης άνθρακα προς όφελος των υλικών με βάση βιολογικές πηγές, όπως η βιομάζα και η ξυλεία. Αυτό, αναφέρει η έκθεση, θα μπορούσε να εξοικονομήσει περίπου το 40% των εκπομπών άνθρακα έως το 2050, κάτι που θα ήταν σύμφωνο με τις διεθνώς συμφωνημένες δεσμεύσεις για καθαρές μηδενικές εκπομπές.

Ωστόσο, αυτή η εναλλακτική μπορεί να είναι δύσκολη, καθώς δεν μπορούν να αντικατασταθούν εύκολα όλα τα δομικά υλικά. Η παραγωγή σκυροδέματος, αλουμινίου και χάλυβα θα πρέπει να αποτελεί πρωταρχικό στόχο, όσον αφορά γρήγορα στη αντικατάστασή τους με εναλλακτικά δομικά υλικά.

Η έκθεση επισημαίνει ορισμένες προσεγγίσεις που θα βοηθήσουν στην επίτευξη αυτού του στόχου. Οι κύριες μεταξύ αυτών των στρατηγικών περιλαμβάνουν τον εξηλεκτρισμό της παραγωγής με παράλληλη εγκατάλειψη των ορυκτών καυσίμων, τη χρήση περισσότερων ανακυκλωμένων υλικών και τη μεταφορά καινοτόμων τεχνολογιών σε εμπορική κλίμακα.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, το σκυρόδεμα είναι ένα από τα δομικά υλικά με τη μεγαλύτερη ένταση άνθρακα που χρησιμοποιείται σήμερα, και για να επιτευχθούν οι στόχοι απαλλαγής από τις εκπομπές άνθρακα, η χρήση πρωτογενώς παραγόμενου σκυροδέματος θα πρέπει να μειωθεί στο μισό έως το 2060. Η παραγωγή θα πρέπει να μεταβεί σε ένα κυκλικό μοντέλο, με τα δύο τρίτα του σκυροδέματος να προέρχονται από ανακύκλωση παλαιών κατασκευών. Το υπόλοιπο ένα τρίτο, σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, θα πρέπει να παράγεται με καινοτόμες διαδικασίες που θα έχουν ως αποτέλεσμα μειωμένες εκπομπές άνθρακα. Αρκετές εταιρείες τα τελευταία χρόνια ερευνούν τη δυνατότητα εισαγωγής αυτού του τύπου τσιμέντου στη μαζική αγορά.

Ο χάλυβας και το σκυρόδεμα συνήθως καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής στο τέλος της ωφέλιμης ζωής μιας κατασκευής, γεγονός που συμβάλλει στην κλιματική κρίση. Μόλις απορριφθούν, αυτά τα δυνητικά ανακυκλώσιμα υλικά, χάνονται ουσιαστικά και μπορούν να προκαλέσουν περιβαλλοντική ρύπανση καθώς και να αποτελούν κρίσιμη οικονομική και κοινωνική πρόκληση, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Εκτός από την αλλαγή των μεθόδων και των υλικών παραγωγής, οι κυβερνήσεις μπορούν να παίξουν ρόλο σε αυτή τη στροφή προς ένα πράσινο μέλλον παρέχοντας κίνητρα, συστάσεις πολιτικής και εισάγοντας κανονισμούς που θα καθοδηγήσουν τη δράση της βιομηχανίας.

Επιστροφή σε κατασκευαστικές πρακτικές του παρελθόντος

Η έκθεση έχει περιγραφεί από τους συντάκτες της ως μια επανάσταση που απαιτεί την «επιστροφή στις ρίζες». Οι περισσότερες από τις μη βιώσιμες πρακτικές στον κατασκευαστικό τομέα έχουν εμφανιστεί από τα μέσα της δεκαετίας του 20ου αιώνα, με τα κτίρια σε προηγούμενους αιώνες να κατασκευάζονται σε μεγάλο βαθμό από υλικά όπως ξυλεία και πέτρα, έχοντας κατά νου τις τοπικές κλιματικές συνθήκες.

Στο παρελθόν, τα οικοδομικά υλικά ανακυκλώνονταν σε τοπικό επίπεδο σε μεγάλο βαθμό και επαναχρησιμοποιούνταν. Ωστόσο, με την άνοδο της φθηνής χρήσης σκυροδέματος και μια παγκόσμια, διασυνδεδεμένη κατασκευαστική βιομηχανία, οι πιο τοξικές, ρυπογόνες και με χρήση πρωτογενών υλικών μέθοδοι, κέρδισαν έδαφος. Αυτό το γεγονός έχει οδηγήσει στα επείγοντα περιβαλλοντικά θέματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος και η ευρύτερη κοινωνία σήμερα.

Η επιστροφή στον τρόπο σκέψης για κατασκευές με υλικά από τοπικές πηγές, με βιώσιμο χαρακτήρα και κοινωνικοοικονομικά επωφελείς, θα συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του τομέα. Απαιτούνται, συνεπώς, καινοτόμες προσεγγίσεις και μέθοδοι που χρησιμοποιούν προηγμένα υλικά, κυβερνητική πολιτική και κυκλικές πρακτικές.

Συμπεράσματα

Η απαλλαγή της παγκόσμιας κατασκευαστικής βιομηχανίας από τον άνθρακα είναι ζωτικής σημασίας για να αποφευχθούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η έκθεση του UNEP προωθεί σε μεγάλο βαθμό την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων και παρέχει έναν οδικό χάρτη για έναν πιο πράσινο, πιο βιώσιμο τρόπο σκέψης σχετικά με τον μελλοντικό αστικό σχεδιασμό και ανάπτυξη.

Αν και τονίζουν την αίσθηση του επείγοντος που απαιτείται, οι συγγραφείς της έκθεσης παραδέχονται ότι αυτή θα είναι μια σταδιακή διαδικασία, καθώς η αλλαγή δεν μπορεί να συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη λόγω της πολυπλοκότητας του ζητήματος. Ωστόσο, με τη σωστή δράση σε συνδυασμό με άλλους κλάδους, όπως ο αγροτικός και ο δασικός τομέας, είναι εφικτή.

Τέλος, η έκθεση ανέφερε ότι ορισμένες χώρες θα μπορούσαν να αναλάβουν «ρηξικέλευθες δεσμεύσεις» στις συνομιλίες του Νοεμβρίου 2023 για το κλίμα του ΟΗΕ στο Dubai. Αυτό θα ευθυγραμμίσει τον κατασκευαστικό κλάδο με άλλους τομείς όπως η χαλυβουργία, η ενέργεια και η γεωργία.

Με πληροφορίες από azobuild.com

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ RAWMATHUB.GR
rawmathub.gr linkedin newsletter subscription
foolwo rawmathub.gr on Google News
Image

Έγκυρη ενημέρωση για την αξιακή αλυσίδα των raw materials

NEWSLETTER