Η BHP Group έχει δείξει πρόσφατα ανανεωμένο ενδιαφέρον για την αναβίωση ορυχείων χαλκού στην πολιτεία της Αριζόνα των ΗΠΑ, σε μια κίνηση που συνδέεται με τις αυξημένες ανάγκες για κρίσιμα μεταλλεύματα και τη γεωπολιτική στρατηγική διαφοροποίησης των εφοδιαστικών αλυσίδων. Το πιο πρόσφατο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση είναι η υπογραφή επιστολής προθέσεων μεταξύ θυγατρικής της BHP και της Faraday Copper Corp. για την εξερεύνηση μιας πιθανής συναλλαγής με σκοπό την επανεκκίνηση του ορυχείου χαλκού San Manuel, το οποίο λειτουργούσε από το 1955 έως το 1999 και αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες πηγές προμήθειας χαλκού των ΗΠΑ.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας, η Faraday θα αποκτούσε το 100% του έργου, ενώ η BHP θα λάμβανε περιουσιακό μερίδιο περίπου 30% στη μετοχική σύνθεση της Faraday και σχετικές δικαιοδοσίες, συμπεριλαμβανομένων μεριδίων σε μελλοντικές αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου έως και 20 εκατ. δολάρια μέσα σε δύο χρόνια. Η επιστολή προθέσεων είναι μη δεσμευτική, εκτός από ορισμένες διατάξεις αποκλειστικότητας, συμμετοχής στη χρηματοδότηση και εμπιστευτικότητας, και η ολοκλήρωση οποιασδήποτε συναλλαγής εξαρτάται από ποιοτική αξιολόγηση (due diligence), οριστικοποίηση των εγγράφων και τις συνήθεις εγκρίσεις.
Το σχέδιο προβλέπει επίσης τη δυνατότητα ενσωμάτωσης του γειτονικού έργου Copper Creek, δημιουργώντας έναν ευρύτερο κόμβο παραγωγής χαλκού. Η συγχώνευση των δύο θέσεων υπό μία ενιαία λειτουργία θα μπορούσε να βελτιώσει την αποδοτικότητα και να επιταχύνει την παραγωγή νέων ποσοτήτων χαλκού στην αγορά.
Η πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη επανεξέταση των ανενεργών ή «brownfield» μεταλλευτικών περιουσιών, αξιοποιώντας την υπάρχουσα υποδομή και γεωλογική γνώση για να καλυφθούν οι αυξανόμενες ανάγκες σε χαλκό -ένα μέταλλο που θεωρείται κρίσιμο για την ενεργειακή μετάβαση, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, την ηλεκτροκίνηση και τις υποδομές υψηλής τεχνολογίας.
Πέρα από το San Manuel, η εταιρεία έχει επίσης εξετάσει ευρύτερα την αναβίωση ή επανεξέταση παλαιών κοιτασμάτων στην Αριζόνα, εν μέρει ανταποκρινόμενη στις πολιτικές που προωθούν την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής κρίσιμων ορυκτών και τη μείωση της εξάρτησης από εισαγωγές. Αν και οι λεπτομέρειες για χρονοδιαγράμματα, επενδύσεις και τελική καθορισμένη παραγωγική δυναμικότητα δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί, η κίνηση αυτή της BHP υποδηλώνει μια στρατηγική στροφή προς την αξιοποίηση ανενεργών μεταλλευτικών περιουσιών ως απάντηση στη διαρκώς αυξανόμενη παγκόσμια ζήτηση για χαλκό.
Ο διευθύνων σύμβουλος της BHP, Mike Henry, ανέφερε ότι οι αλλαγές πολιτικής που εισήγαγε ο πρόεδρος Donald Trump αποτέλεσαν παράγοντα που ενθάρρυνε τον όμιλο να εντείνει τις δραστηριότητες εξερεύνησης και να επανεξετάσει ανενεργά (αδρανή) περιουσιακά στοιχεία στην πολιτεία της Αριζόνα.
Η πιθανή επανεκκίνηση ενδιαφέροντος και εργασιών επικεντρώνεται στην περιοχή Globe–Miami, όπου η BHP εξετάζει επίσης την επανακατεργασία αποβλήτων από παλαιές, κλειστές εγκαταστάσεις. Μεταξύ των σχετικών τοποθεσιών περιλαμβάνεται και το ορυχείο Magma, το οποίο η BHP απέκτησε μέσω της εξαγοράς της Magma Copper το 1996. Το ορυχείο έκλεισε στη συνέχεια, ενώ η επιφανειακή του ζώνη αξιοποιήθηκε αργότερα ως βάση για την κοινοπραξία Resolution με τη Rio Tinto.
Ο Henry απέδωσε το ανανεωμένο ενδιαφέρον σε ένα μείγμα «ισχυρής φιλοδοξίας και αναγκαιότητας», καθώς οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διασφαλίσουν προμήθειες κρίσιμων ορυκτών και να μειώσουν την εξάρτησή τους από την Κίνα. Όπως δήλωσε στους Financial Times, η πιο υποστηρικτική στάση απέναντι στην εξόρυξη και η αίσθηση επείγοντος για την εκκίνηση νέων έργων συνιστούν «μια ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη αλλαγή», προσθέτοντας ότι ο κλάδος έχει χρόνια να βρεθεί στο επίκεντρο τέτοιας προσοχής.
Το σημαντικότερο έργο χαλκού στην Αριζόνα παραμένει το Resolution Copper, κοινοπραξία των BHP και Rio Tinto. Η επένδυση, ύψους περίπου 2 δισ. δολαρίων, παραμένει σε εκκρεμότητα για πάνω από δύο δεκαετίες, αναμένοντας δικαστικές αποφάσεις και την ολοκλήρωση των απαραίτητων αδειοδοτήσεων. Εφόσον τεθεί σε λειτουργία, εκτιμάται ότι θα μπορεί να παράγει έως και 1 δισ. λίβρες χαλκού ετησίως, ποσότητα που θα μπορούσε να καλύψει περίπου το 25% της αμερικανικής ζήτησης. Η Rio Tinto, η οποία κατέχει 55% στο έργο, εμφανίζεται αισιόδοξη ότι η κυβέρνηση Trump θα προχωρήσει στις απαιτούμενες εγκρίσεις ώστε να «ξεμπλοκάρει» η πορεία του Resolution προς την υλοποίηση.
Ανοδικές τάσεις στη ζήτηση
Τα σχόλια του Henry έρχονται καθώς η ζήτηση χαλκού προβλέπεται να αυξηθεί κατά 24% έως το 2035, αυξανόμενη κατά 8,2 εκατ. τόνους ετησίως (Mtpa) σε 42,7 Mtpa, σύμφωνα με την Wood Mackenzie. Η νέα αναφορά της εταιρείας με τον τίτλο Horizons προειδοποιεί ότι αρκετοί ισχυροί και δύσκολο να σταθμιστούν παράγοντες θα μπορούσαν να ενισχύσουν τόσο τη ζήτηση, όσο και την αστάθεια των τιμών, σε επίπεδα πέραν των λογικών προσδοκιών.
Μεταξύ αυτών των μη εύκολα προβλέψιμων παραγόντων, τα κέντρα δεδομένων αντιπροσωπεύουν την πιο απρόβλεπτη μεταβλητή στην πρόβλεψη της ζήτησης χαλκού. Πέρα από τη ζήτηση που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη, η ευρύτερη ενεργειακή μετάβαση αναδιαμορφώνει ριζικά τα πρότυπα κατανάλωσης χαλκού. Η Ινδία και η ΝΑ Ασία αναδύονται ως βασικοί μοχλοί ανάπτυξης σε παγκόσμιο επίπεδο, με την ταχεία εκβιομηχάνιση τους να αναμένεται να προσθέσει 3,3 Mtpa ζήτησης για χαλκό έως το 2035.
Η ζήτηση για χαλκό αυξάνεται σε πολλούς τομείς
Ένας άλλος αστάθμητος παράγοντας έγκειται στις μεταβαλλόμενες γεωπολιτικές προτεραιότητες. Η απόφαση της Ευρώπης να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες στο 3,5% του ΑΕΠ σε απάντηση στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, προσθέτει μια μέτρια άμεση αύξηση στη ζήτηση χαλκού, ύψους 25.000 έως 40.000 τόνων ετησίως κατά την επόμενη δεκαετία. Ωστόσο, ο ευρύτερος αντίκτυπος στη ζήτηση θα γίνει αισθητός μέσω των μελλοντικών έργων για τη βελτίωση της ανθεκτικότητας και του εκσυγχρονισμού των υποδομών. Μαζί, αυτοί οι παράγοντες θα μπορούσαν να προσθέσουν 3 εκατ. τόνους επιπλέον ζήτηση ανά έτος, ή περίπου το 40% της συνολικής αύξησης της ζήτησης χαλκού, έως το 2035, σύμφωνα με την Wood Mackenzie.
Με πληροφορίες από mining.com
