Ιστορία της εξόρυξης: πέντε από τα παλαιότερα ορυχεία που λειτουργούν μέχρι σήμερα

Ιστορία της εξόρυξης: πέντε από τα παλαιότερα ορυχεία που λειτουργούν μέχρι σήμερα

Παρόλο που η εξόρυξη δεν είναι κάτι καινούργιο, με τους αρχαιολόγους να βρίσκουν στοιχεία ότι η ιστορία της ανάγεται στον αρχαίο κόσμο, είναι ελάχιστα τα ορυχεία που συνεχίζουν να λειτουργούν για πολλά χρόνια σε παραγωγική κατάσταση. Μερικά από τα παλαιότερα ορυχεία που εξακολουθούν, επί του παρόντος, να λειτουργούν παρουσιάζονται παρακάτω.

KHEWRA SALT MINE
Image

Το Khewra salt mine θεωρείται το αρχαιότερο αλατωρυχείο στην ιστορία της εξόρυξης και το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα αλατιού στον κόσμο. Η ιστορία της ανακάλυψής του, σύμφωνα με τους Times, χρονολογείται γύρω στο 320 π.Χ., όταν κάποια από τα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου που βρίσκονταν στην περιοχή που σήμερα είναι η περιοχή Punjab του Πακιστάν είδαν τα άλογά τους να γλείφουν το πέτρινο, αλμυρό όπως αποδείχθηκε, έδαφος.

Η εξόρυξη αλατιού ως εμπορεύσιμο προϊόν ξεκίνησε την εποχή των Mughal τον 16ο αιώνα και μόλις το 1872 αναπτύχθηκε η κύρια σήραγγα του ορυχείου από τον Βρετανό μηχανικό μεταλλείων Dr. H. Warth, για λογαριασμό των βρετανικών αποικιακών δυνάμεων. Κατά τα πρώτα χρόνια της βρετανικής κυριαρχίας, το αλατωρυχείο παρήγαγε περίπου 28.000 έως 30.000 τόνους αλατιού ετησίως.

Μετά την απόκτηση της ανεξαρτησίας, η Pakistan Mineral Development Corporation διαχειρίστηκε το ορυχείο, το οποίο μέχρι σήμερα παραμένει η μεγαλύτερη πηγή αλατιού στη χώρα, παράγοντας περισσότερους από 350.000 τόνους αλίτη (ορυκτό αλάτι) ετησίως, με καθαρότητα περίπου 99%. Συνολικά, το ορυχείο εκτιμάται ότι διαθέτει ακόμη από 82 εκατομμύρια τόνους (mt) έως 600 mt αλάτι., ανάλογα με την εκτίμηση.

Το ορυχείο αποτελείται από δεκαεννέα ορόφους, έντεκα εκ των οποίων βρίσκονται υπόγεια, και έχει συνολικό μήκος περίπου 40 χλμ. Το αλάτι από το Khewra είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο ως αλάτι Ιμαλαΐων και είναι πιο αναγνωρίσιμο από το ροζ χρώμα του, αν και υπάρχει επίσης σε κόκκινο και υπόλευκο χρώμα αλλά και άχρωμο. Το 2003, η Khewra παρήγαγε 385.000 τόνους αλατιού Ιμαλαΐων και, με αυτόν τον ρυθμό, τα αποθέματα αναμένεται να διαρκέσουν περίπου άλλα 350 χρόνια.

CHUQUICAMATA COPPER MINE

Image

Το ορυχείο χαλκού Chuquicamata, γνωστό πιο συχνά ως «Chuqui», είναι το μεγαλύτερο ορυχείο χαλκού ανοιχτού λάκκου στον κόσμο σε όγκο εσκαφών. Βρίσκεται στο Calama στη βόρεια Χιλή και οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι η εξόρυξη εκεί ξεκίνησε από Ίνκας και Ισπανούς εξερευνητές.

Στη σύγχρονη εποχή, η εξόρυξη στο Chuqui ανάγεται στα τέλη του 19ου αιώνα. Μεταξύ 1879 και 1912, Χιλιανές και Βρετανικές εταιρείες εξόρυσσαν βροχαντίτη (θεϊκό χαλκό, Cu4SO4(OH)6). Το 1910, και αφού ο Αμερικανός δικηγόρος και βιομήχανος Albert C. Burrage έστειλε μηχανικούς να εξετάσουν τα μεταλλεύματα χαλκού, ξεκίνησε η εξόρυξη χαλκού από την Chile Exploration Company (Chilex). Τον Απρίλιο του 1911, η Burrage άρχισε να αγοράζει ορυχεία στην περιοχή, χρηματοδοτούμενα από τον Όμιλο Guggenheim, η οποία εκτίμησε τα αποθέματα χαλκού σε 690 εκατομμύρια τόνους με περιεκτικότητα 2,58% σε χαλκό.

Στη συνέχεια, η Chilex κατασκεύασε και ανέπτυξε σύντομα ένα ορυχείο στο ανατολικό τμήμα του κοιτάσματος στο Chuquicamata, με σχέδια να παράγει περίπου 50.000 τόνους ηλεκτρολυτικού χαλκού ετησίως από τον Μάιο του 1915. Παρά το γεγονός ότι η πραγματική παραγωγή ξεκίνησε σε χαμηλά επίπεδα (4.345 τόνους τον πρώτο χρόνο), σύντομα αυξήθηκε σε 50.400 τόνους το 1920 και στους 135.890 τόνους μέχρι το 1929, πριν πέσει η ζήτηση για χαλκό λόγω της ύφεσης που ακολούθησε.

Το 1957, η εταιρεία που ανέλαβε την Chilex, η Anaconda Mines, ανακάλυψε το κοίτασμα Exotica, το οποίο ήταν το μεγαλύτερο γνωστό κοίτασμα exotic copper. Η εταιρεία κατασκεύασε ένα πλήρες εργοαστάσιο επεξεργασίας όπως επίσης και μια πόλη για το προσωπικό κοντά στο κοίτασμα Exotica, καθώς και ένα εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας στην Tocopilla. Το 1971, το ορυχείο εθνικοποιήθηκε από την κυβέρνηση της Χιλής και η κρατική εταιρεία εξόρυξης CODELCO ανέλαβε τη λειτουργία του. Σήμερα, το ορυχείο έχει παράγει περίπου 29 εκατομμύρια τόνους χαλκού μέχρι το 2007 και εκεί παράγεται πλέον και μολυβδαίνιο το οποίο χρησιμοποιείται στην παραγωγή κραμάτων.

KIRUNA IRON ORE MINE

Image
rawmathub.gr linkedin newsletter subscription

Το ορυχείο σιδηρομεταλλεύματος Kiruna, που βρίσκεται στην κομητεία Norrbotten της Λαπωνίας, είναι το μεγαλύτερο υπόγειο ορυχείο σιδηρομεταλλεύματος παγκοσμίως. Ανήκει στη σουηδική εταιρεία εξόρυξης Luossavaara-Kiirunavaara (LKAB), και έχει ετήσια παραγωγική ικανότητα 26 εκατ. τόνους σιδηρομεταλλεύματος (το 2008 παρήγαγε 27,5 εκατ. τόνους σιδηρομεταλλεύματος).

Με μήκος 4 χλμ και βάθος 2 χλμ, το Kiruna iron ore mine λειτουργεί από το 1898 και έχει παραγάγει πάνω από 950 mt μεταλλεύματος.

Το 2004, οι αρχές αποφάσισαν ότι η πόλη της Κιρούνα θα έπρεπε να μετεγκατασταθεί λόγω καθίζησης που σχετίζεται με τα ορυχεία, μια διαδικασία που θα συμβεί σταδιακά τις επόμενες δεκαετίες. Η LKAB ανακοίνωσε το 2014 ότι θα επενδύσει 1 δισ. δολάρια για αυτή την μετεγκατάσταση.

Ο επικεφαλής ανάπτυξης του Δήμου της Kiruna, Goran Cars, δήλωσε στο CNN ότι εάν οι εργασίες εξόρυξης συνεχιστούν μετά το 2035, «πιθανότατα θα επηρεαστούν και άλλα μέρη της πόλης». Ο Cars συνέχισε: «Ας υποθέσουμε ότι το σπίτι σας…θα επηρεαστεί το 2019. Εμείς θα έρθουμε σε εσάς πολύ νωρίτερα και θα πούμε: «Το 2019, ξέρουμε ότι επηρρεαστεί η κατοικία σας από τα έργα εξόρυξης και για να είμαστε απόλυτα ασφαλείς θα θέλαμε να μετακομίσετε το 2018». Θέλουμε πάντα να έχουμε ένα buffer ασφαλείας τουλάχιστον ενός έτους.

«Η εταιρεία εξόρυξης, φυσικά, δεν θέλει να πληρώσει χρήματα εκ των προτέρων για κάτι που δεν θα συμβεί πριν από 10, 20 χρόνια από τώρα. Και αν ζείτε σε ένα σπίτι και αυτό το σπίτι θα παρέμενε [ασφαλές] για τα επόμενα 15 χρόνια, δεν θέλετε να μετακομίσετε τώρα – θέλετε να μείνετε στο σπίτι σας».

BINGHAM CANYON COPPER MINE
Image

Το ορυχείο Bingham Canyon βρίσκεται κοντά στο Salt Lake City στη Γιούτα των ΗΠΑ και ανήκει στον όμιλο Rio Tinto Group. Το ορυχείο έχει παράγει 19 εκατομμύρια τόνους χαλκού από τότε που άνοιξε, με ιστορία εξόρυξης χαλκού σε αυτή την τοποθεσία από το 1906.

Οι εργασίες χαλκού στο Bingham Canyon διοικούνται από την Kennecott Utah Copper Corporation, η οποία έχει εγκαταστήσει εργοστάσιο επεξεργασίας δίπλα στο ορυχείο. Το ορυχείο έχει βάθος μόλις 1 χλμ. και πλάτος 4 χλμ. Το ορυχείο έχει χαρακτηριστεί ως Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο το 1966.

Το ορυχείο Bingham Canyon εκτιμάται ότι είναι ένα από τα πιο παραγωγικά ορυχεία στον κόσμο. Από το 2004, στο ορυχείο εξορύχθηκαν περισσότεροι από 15mt χαλκού, 718 τόνοι χρυσού, σχεδόν 6.000 τόνοι αργύρου και 386kilo-tons μολυβδαινίου. Η αξία των μετάλλων μόνο το 2006 υπολογίστηκε σε 1,8 δισ. δολάρια.

Τον Απρίλιο του 2013, το ορυχείο παρουσίασε μια σημαντική κατολίσθηση που ακολουθήθηκε από μια μικρότερη κατολίσθηση τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.

Από τις αρχές του 2019, οι τουρίστες μπορούν να επισκεφθούν το ορυχείο για πρώτη φορά μετά τις κατολισθήσεις. Ο εκπρόσωπος Τύπου της Rio Tinto, Kyle Bennet, είπε στον ιστότοπο ειδήσεων ότι το ορυχείο Bingham Canyon προσέλκυε χιλιάδες επισκέπτες ετησίως πριν τις κατολισθήσεις.

SKOURIOTISSA COPPER MINE

Image

Το ορυχείο της Σκουριώτισσας στην Κύπρο θεωρείται ότι ένα από τα παλαιότερα στον κόσμο και χρονολογείται στο 4.000 π.Χ. Η εταιρεία Hellenic Copper Mines είναι υπεύθυνη για το ορυχείο και, σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, το 2012 παράχθηκε μεταλλικός χαλκός με 99,99% καθαρότητα.

Στη σύγχρονη εποχή, το ορυχείο άρχισε να λειτουργεί το 1914 από την εταιρεία Cyprus Mines Corporation και έκτοτε λειτουργεί σχεδόν συνεχώς. Ωστόσο, η ιστορία της εξόρυξης στην Κύπρο έχει καταγράψει αρκετές διαταραχές όλα αυτά τα χρόνια. Η παραγωγή του ορυχείου σταμάτησε προσωρινά κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος στην Κύπρο το 1974. Τότε η Σκουριώτισσα πουλήθηκε στην Hellenic Copper Mines, η οποία διαχειριζόταν έργα μικρότερης κλίμακας στην περιοχή λόγω της σχεδόν πλήρους εξόρυξης του μεταλλεύματος χαλκού και σιδήρου που υπήρχαν εκεί.

Η πτώση των τιμών του χαλκού οδήγησε σε ύφεση της βιομηχανίας και άλλες εταιρείες αναγκάστηκαν να σταματήσουν εντελώς την εξόρυξη το 1979. Από το 1981 έως το 1993, η Hellenic Copper Mines άρχισε να ανακτά χαλκό από τα απόβλητα εκχύλισης. Το 1996 η μεταλλευτική δραστηριότητα ξανάρχισε στη Σκουριώτισσα. Εκτός από τον χαλκό, τα ορυκτά προϊόντα που εξορύσσονται στο ορυχείο περιλαμβάνουν αμίαντο, μπεντονίτη, χρωμίτη και θειούχα ορυκτά, καθώς και χαλίκι και άμμο.

Πρόσφατα, εταιρείες έλαβαν άδειες διερευνητικής γεώτρησης για να αναζητήσουν κοιτάσματα χρυσού, φυσικού αερίου και πετρελαίου στο νησί.

Τον Ιανουάριο του 2017, η Cyprus Mail ανέφερε ότι η Hellenic Copper Mines σχεδιάζει να κατασκευάσει ένα νέο εργοστάσιο εξόρυξης χρυσού στη Σκουριώτισσα, μεταφέροντας αποθέματα μεταλλεύματος χρυσού από το ορυχείο Στρογγυλού στον Μαθιάτη, στην κεντρική Κύπρο. Η Hellenic Copper Mines έχει υπολογίσει ότι 4.000 τόνοι μεταλλεύματος που περιέχει χρυσό μπορούν να μεταφερθούν στο εργοστάσιο της Σκουριώτισσσας κάθε μήνα. Η εταιρεία προέβλεψε ότι θα μπορούσαν να παράγονται 20 κιλά χρυσού και 80 έως 100 κιλά αργύρου σε μηνιαία βάση.

Με πληροφορίες από mining-technology.com

Αφιέρωμα - Κρίσιμες Ορυκτές Πρώτες Ύλες ένα στοίχημα για την Ευρώπη
foolwo rawmathub.gr on Google News
Image

Έγκυρη ενημέρωση για την αξιακή αλυσίδα των raw materials

NEWSLETTER