Η Ιταλία βασίζεται στην εγχώρια εξόρυξη για την εξασφάλιση πρώτων υλών

Disclaimer: Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος διαδικτυακού τόπου με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς αναφορά στο RAWMATHUB.GR (με ενεργό link) ή χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια του RAWMATHUB.GR. 

Μετά από περισσότερα από 30 χρόνια αδράνειας, η Ιταλία πρόκειται να υλοποιήσει ένα εθνικό σχέδιο για την εξερεύνηση του υπεδάφους της με σκοπό την αναζήτηση κρίσιμων πρώτων υλών.

• Στόχος είναι να μειωθεί η εξάρτηση από τρίτες χώρες  - ιδίως την Κίνα - για πρώτες ύλες απαραίτητες για την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση.
• Μεγάλη πρόκληση παραμένει η δημιουργία μιας πλήρους αλυσίδας αξίας πρώτων υλών, προσέλκυση αξιόπιστων επενδύσεων και παροχή επαρκούς εκπαίδευσης. Χωρίς αυτά τα εφόδια, το πρόγραμμα κινδυνεύει να σταματήσει στο στάδιο της εξερεύνησης.

Πρόσφατα, η ιταλική κυβέρνηση ενέκρινε το Εθνικό Γενικό Πρόγραμμα Εξερεύνησης Ορυκτών (National General Mineral Exploration Program / Programma nazionale di esplorazione mineraria generale):

• Μέχρι στιγμής, έχουν διατεθεί 3,5 εκατ. ευρώ για την πρώτη από τις πέντε προγραμματισμένες φάσεις του προγράμματος.
• Το πρόγραμμα θα ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο του 2025 και θα περιλαμβάνει 15 πιλοτικά έργα, τα οποία συντονίζονται από το Ιταλικό Ινστιτούτο για την Προστασία και την Έρευνα του Περιβάλλοντος (ISPRA), με τη συμμετοχή 400 ειδικών.
• Θα καλύπτει 15 περιοχές, συμπεριλαμβανομένων της Λομβαρδίας, του Πιεμόντε, της Τοσκάνης, της Σαρδηνίας και της Καλαβρίας.
• Η προκαταρκτική εξερεύνηση στοχεύει πρώτες ύλες που θεωρούνται στρατηγικές για τη βιομηχανία, την ενέργεια και την καινοτομία όπως γραφίτη (μπαταρίες), στοιχεία σπάνιων γαιών (εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας), αντιμόνιο (ημιαγωγοί), βολφράμιο (ειδικοί χάλυβες), τιτάνιο (αεροδιαστημική), λίθιο (αποθήκευση ενέργειας) και άστριοι (κεραμικά).

Η τρέχουσα φάση είναι διερευνητική, με στόχο την αξιολόγηση των κοιτασμάτων πριν από την έναρξη οποιωνδήποτε επιχειρησιακών έργων.

• Θα διεξαχθεί βιβλιογραφική ανάλυση, επιφανειακές γεωλογικές έρευνες και γεωφυσικές έρευνες, όλα με ελάχιστες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
• Οι δημόσιες παραχωρήσεις που έχουν λήξει, θα ενεργοποιηθούν εκ νέου, ενώ προχωρούν και ιδιωτικές πρωτοβουλίες.
  • Στο Γκόρνο (Λομβαρδία), βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για την επαναλειτουργία ενός ορυχείου μολύβδου και ψευδαργύρου.
  • Στο Silius (Σαρδηνία), συνεχίζονται οι προσπάθειες για την επαναξιοποίηση μιας τοποθεσίας φθορίτη που μπορεί να περιέχει σπάνιες γαίες. Η ISPRA θεωρεί αυτό το έργο ένα από τα ιδιαίτερα υποσχόμενα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Μέχρι την έναρξη της παραγωγής, θα λάβει χώρα μια μακρά και πολύπλοκη διαδικασία:

• Σύμφωνα με την ισχύουσα ιταλική νομοθεσία, η απόκτηση άδειας έρευνας μπορεί να διαρκέσει έως και 3 χρόνια, και έχει ισχύ από 3 έως 5 χρόνια.
• Ακολουθεί η αίτηση για παραχώρηση εξορυκτικής άδειας, η οποία μπορεί να απαιτήσει επιπλέον 2 έως 5 χρόνια.
• Η κατασκευή και η εκκίνηση των εξορυκτικών εγκαταστάσεων μπορεί να διαρκέσει άλλα 1 έως 3 χρόνια, ακολουθούμενη από τη φάση εξόρυξης (διαρκεί από 10 έως και πάνω από 30 χρόνια) και, ακολουθεί τελικά, το κλείσιμο και η αποκατάσταση της τοποθεσίας.
• Κατά μέσο όρο, χρειάζονται από 8 έως 15 χρόνια για να ανοίξει και να ενεργοποιηθεί πλήρως ένα νέο ορυχείο στην Ιταλία.

Τα χρονοδιαγράμματα μπορεί να αποδειχθούν ανεπαρκή σε σχέση με την αυξητική τάση της ζήτησης σε παγκόσμιο επίπεδο:

• Η Ιταλία δεν έχει επί του παρόντος υποδομές επεξεργασίας, άρα δεν διαθέτει αποτελεσματική ή πλήρως ανεξάρτητη αλυσίδα αξίας πρώτων υλών.
• Μόνο ένα μέρος του σχετικού προϋπολογισμού έχει χρηματοδοτηθεί.
• Το μόνο εξειδικευμένο πανεπιστημιακό πρόγραμμα που υφίσταται στη χώρα είναι στο Polytechnic University of Turin, με μόλις 15 φοιτητές να εγγράφονται ετησίως  - πολλοί από αυτούς ξένοι - υπογραμμίζοντας το κενό στην εγχώρια τεχνογνωσία.

Η πρωτοβουλία είναι εξαιρετικά στρατηγική, δεδομένης της σημασίας των ορυκτών πρώτων υλών και απαιτεί πλήρη υποστήριξη τόσο από πολιτικούς όσο και από επιχειρηματικούς παράγοντες.

• Η πολυπλοκότητα των κανονιστικών ρυθμίσεων, οι γραφειοκρατικές καθυστερήσεις και η απουσία συνολικής βιομηχανικής στρατηγικής, ενδέχεται να παρεμποδίσουν την πιθανή εμπλοκή ξένων εταιρειών που έχουν ήδη σχετική τεχνογνωσία.
• Ωστόσο, αυτό το μονοπάτι είναι απαραίτητο, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι το 98% των μαγνητών σπάνιων γαιών που χρησιμοποιούνται στην ΕΕ ελέγχονται από την Κίνα, η οποία κυριαρχεί επίσης στην αγορά επεξεργασίας κρίσιμων πρώτων υλών και συνεχίζει να επενδύει σε εξαγορές εξόρυξης στην Αφρική, τη Νότια Αμερική και την Κεντρική Ασία για να εξασφαλίσει τις εφοδιαστικές της αλυσίδες.

Με πληροφορίες από decode39.com