Γιατί οι εξορυκτικές εταιρείες εισέρχονται στην ανακύκλωση μετάλλων και ορυκτών;

Disclaimer: Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος διαδικτυακού τόπου με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς αναφορά στο RAWMATHUB.GR (με ενεργό link) ή χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια του RAWMATHUB.GR. 

Η Sibanye-Stillwater με έδρα τη Νότια Αφρική είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς πρωτογενούς λευκόχρυσου, παλλαδίου και ροδίου στον κόσμο, καθώς και κορυφαίος παραγωγός χρυσού. Ίσως παραδόξως, είναι επίσης ένας μεγάλος ανακυκλωτής, αφού επεξεργάστηκε 310.000 ουγγιές μετάλλων της ομάδας του λευκόχρυσου το 2023, ποσότητα που αντιπροσωπεύει το 13,3% των εσόδων της εταιρείας.

Πέρυσι, η Sibanye-Stillwater επέκτεινε το χαρτοφυλάκιο ανακύκλωσης με την απόκτηση του ανακυκλωτή βιομηχανικών και ηλεκτρονικών αποβλήτων Abington Reldan Metals. Η εταιρεία, με έδρα τις ΗΠΑ, παράγει πράσινα πολύτιμα και βασικά μέταλλα μέσω μιας σειράς υπηρεσιών, όπως η συγκέντρωση, η συλλογή, η αποσυναρμολόγηση, η επεξεργασία, ο τεμαχισμός και η μεταφορά διαφόρων τύπων αποβλήτων που περιέχουν μέταλλα. 

Η Sibanye-Stillwater ήταν μια από τις πρώτες μεταλλευτικές εταιρείες που εισήλθαν στον τομέα της ανακύκλωσης. Είτε πρόκειται για την απόκτηση μετοχών σε εταιρείες ανακύκλωσης, τη σύσταση κοινοπραξιών ή τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης αποκλειστικών τεχνολογιών, αρκετές εξορυκτικές εταιρείες με παγκόσμιο αποτύπωμα, τα τελευταία χρόνια εισέρχονται με προσεκτικά βήματα στη βιομηχανία ανακύκλωσης μετάλλων και ορυκτών.

Τον Δεκέμβριο 2024, στην εκδήλωση Resourcing Tomorrow στο Λονδίνο, ο Laurent Charbonnier, επικεφαλής εμπορικός και αναπτυξιακός διευθυντής της Sibanye-Stillwater, δήλωσε: «Οι εταιρείες αρχίζουν να εξετάζουν πού βρίσκονται τα μέταλλα και όχι μόνο πού βρίσκονται τα μεταλλεία».

Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν την πολυεθνική εταιρεία εξόρυξης Glencore -εταιρεία με μακρόχρονη ιστορία στην ανακύκλωση ηλεκτρονικών στο τέλος του κύκλου ζωής τους, μπαταριών ιόντων λιθίου (Li-ion) και άλλων κρίσιμων προϊόντων που περιέχουν μέταλλα- η οποία επένδυσε πέρυσι 75 εκατομμύρια δολάρια στη Li-Cycle, μια εταιρεία ανάκτησης λιθίου από μπαταρίες. Τον Σεπτέμβριο 2024, η αγγλοελβετική εταιρεία επίσης υπέγραψε συμφωνία με την Strategic Metals για τη διερεύνηση της κατάντη επεξεργασίας ενδιάμεσων προϊόντων κοβαλτίου και χαλκού από το έργο La Cobaltera στη Χιλή.

Εν τω μεταξύ, το 2023, η Rio Tinto πλήρωσε 700 εκατ. δολάρια για να αποκτήσει το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας ανακύκλωσης scrap Matalco από τον όμιλο Giampaolo. Η εταιρεία διαθέτει έξι εγκαταστάσεις που παράγουν περίπου 900.000 τόνους ανακυκλωμένου αλουμινίου ετησίως. Η Rio Tinto είχε αναφέρει ότι η επένδυση αυτή θα επεκτείνει τις δραστηριότητες της στο αλουμίνιο στις ΗΠΑ, «όπου η ζήτηση για το ανακυκλωμένο υλικό προβλέπεται να αυξηθεί περισσότερο από 70% από το 2022 έως το 2032, λόγω των τομέων μεταφορών, κατασκευών και συσκευασίας».

Ομοίως, το 2023, η Albemarle Corporation επένδυσε 1,3 δισ. δολάρια στην εγκατάσταση Mega-Flex Processing Facility που εδρεύει στις ΗΠΑ για την ανακύκλωση λιθίου από μπαταρίες. Η εγκατάσταση αναμενόταν να παράγει περίπου 50.000 τόνους υδροξειδίου του λιθίου ποιότητας μπαταριών από πολλαπλές πηγές, με δυνατότητα επέκτασης έως και τους 100.000 τόνους. Η κατασκευή αρχικά επρόκειτο να ξεκινήσει το 2024, αλλά η Albemarle έχει επαναπροσδιορίσει ορισμένα από τα επενδυτικά της σχέδια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για την προτεινόμενη εγκατάσταση στο Richburg, λόγω των συνθηκών της αγοράς.

Εκπρόσωπος της εταιρείας Albemarle, δήλωσε, «Παραμένουμε δεσμευμένοι στην οικοδόμηση μιας ανθεκτικής εγχώριας εφοδιαστικής αλυσίδας λιθίου. Ωστόσο, το οικονομικό περιβάλλον πρέπει να είναι ευνοϊκό και δεδομένης της συνεχιζόμενης χαμηλής τιμής του λιθίου, αυτό δεν ισχύει αυτή τη στιγμή».  

Οι ειδικοί του κλάδου λένε ότι αυτή η τάση οφείλεται στην τέλεια συγκυρία της αυξανόμενης ζήτησης για κρίσιμα ορυκτά, στην αύξηση των χρόνων εισόδου σε φάση παραγωγής για νέα έργα εξόρυξης -οι οποίοι έχουν αυξηθεί κατά μέσο όρο από τα 12,7 στα 17,9 χρόνια, σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα- στις αλλαγές πολιτικής και στις αυξανόμενες απαιτήσεις βιωσιμότητας.

Για παράδειγμα, η σημασία των κρίσιμων και στρατηγικών ορυκτών και μετάλλων όπως το λίθιο, το κοβάλτιο και ο χαλκός στην ενεργειακή μετάβαση (ο καταλύτης για την αύξηση της ζήτησης) και η κυριαρχία της Κίνας σε αυτά, έχουν ωθήσει τη θέσπιση νόμων και κινήτρων για περισσότερη εγχώρια παραγωγή, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην ΕΕ.

Εν τω μεταξύ, τα σημερινά έργα εξόρυξης αντιμετωπίζουν επιδεινούμενες συνθήκες αδειοδότησης εν μέσω αρνητικής διάθεσης από την κοινωνία. Όπως είπε η Laura Tyler, CEO της Adriatic Minerals: «Όλοι θέλουν ένα τηλέφωνο, αλλά κανείς δεν θέλει ένα ορυχείο».

Λαμβάνοντας υπόψη αυτούς τους παράγοντες, η ανακύκλωση μπορεί να είναι ένα όφελος για τις εξορυκτικές εταιρείες, λέει ο Philip Duah, ένας διδάκτωρ μηχανικός εξόρυξης στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Μιζούρι, στον οποίο απονεμήθηκε πρόσφατα το Βραβείο Ηγεσίας Student LCA 2024 από το Αμερικανικό Κέντρο Αξιολόγησης Κύκλου Ζωής.

«Ο συνδυασμός επενδύσεων εξόρυξης με πρωτοβουλίες ανακύκλωσης, όχι μόνο επιταχύνει τη διαθεσιμότητα πρώτων υλών, αλλά εξασφαλίζει επίσης μια πιο βιώσιμη εφοδιαστική αλυσίδα και μια στρατηγική κίνηση για την καθιέρωση παρουσίας σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας, από την πρωτογενή εξόρυξη έως την ανάκτηση δευτερογενών πόρων. Αυτό είναι ένα επιχειρηματικό μοντέλο win-win».

Ο Randal Huffsmith, αντιπρόεδρος στην εταιρεία παροχής τεχνικών συμβούλων WSP, συμφωνεί: «Οι εξορυκτικές εταιρείες γνωρίζουν ότι μπορούν να εμπορεύονται αυτά τα προϊόντα σε όλο τον κόσμο και να έχουν κέρδος από αυτά. είτε προέρχονται από ανακύκλωση ή ως πρωτογενές μετάλλευμα που θρυμματίζεται και υποβάλλεται σε επεξεργασία, το τελικό προϊόν είναι κάτι που πουλάνε».

Το επιχειρηματικό μοντέλο λειτούργησε καλά για την Glencore, η οποία διαθέτει επίσης έναν επιχειρηματικό βραχίονα για τις συναλλαγές σε εμπορεύματα. Η μονάδα ανακύκλωσης της Glencore συνεισφέρει ήδη περισσότερα από 200 εκατ. δολάρια, με τη χρηματιστηριακή UBS να προβλέπει ότι η συμφωνία του 2023 με τη Li-Cycle θα μπορούσε να τετραπλασιαστεί σε αξία μέχρι το 2028. 

Αυτές οι επενδύσεις, οι οποίες μπορούν να παρέχουν κρίσιμη οικονομική στήριξη σε εταιρείες ανακύκλωσης, συχνά υποστηρίζονται επίσης από ευνοϊκές πολιτικές. Για παράδειγμα, το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ έχει δεσμεύσει 16 δισ. δολάρια σε επενδύσεις για την ενίσχυση των τεχνολογιών και των υποδομών ανακύκλωσης. Επιπλέον, ο νόμος για τη μείωση του πληθωρισμού προσφέρει εκπτώσεις φόρου για ηλεκτρικά οχήματα που περιέχουν μπαταρίες με ανακυκλωμένες στη Βόρεια Αμερική κρίσιμες πρώτες ύλες.

Ομοίως, ο νόμος της ΕΕ για τις κρίσιμες πρώτες ύλες και η Ευρωπαϊκή Συμμαχία Πρώτων Υλών απαιτούν τουλάχιστον το 25% της ετήσιας κατανάλωσης της ΕΕ να προέρχεται από εγχώρια ανακύκλωση. Αυτό συμβαίνει καθώς η ζήτηση για υλικά όπως το αλουμίνιο, το πυρίτιο, ο χαλκός και το νικέλιο προβλέπεται να αυξηθεί.

Αναμφισβήτητα αυτές οι αλλαγές πολιτικής και τα κίνητρα οδηγούν σε συμφωνίες όπως αυτή μεταξύ της Albemarle Corporation και της Ford Motor Company. Ξεκινώντας από το 2026, η Albemarle θα παρέχει υδροξείδιο λιθίου στη Ford για πέντε χρόνια, το οποίο είτε θα προέρχεται από εγχώρια παραγωγή ή θα παράγεται σε χώρα με Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου με τις ΗΠΑ.

Στην ενίσχυση της τάσης έρχεται να προστεθεί και ο παράγοντας ESG. «Η ανακύκλωση μπορεί να μειώσει την εξορυκτική δραστηριότητα, η οποία γίνεται δυσκολότερη για κοιτάσματα χαμηλής ποιότητας και αποτελεί το επίκεντρο έντονης αντίστασης από τις κοινωνίες. Μπορεί επίσης να ενισχύσει τα διαπιστευτήρια βιωσιμότητας μιας εταιρείας, κάτι που είναι ολοένα και πιο σημαντικό για τους τελικούς αγοραστές», εξηγεί ο Alp Bora, σύμβουλο εξόρυξης. «Το να λέτε ότι επενδύετε σε τεχνολογίες ανακύκλωσης είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο μάρκετινγκ, σωστά;».

Η Rio Tinto, για παράδειγμα, εμπορεύεται προϊόντα της Matalco, επιτρέποντας της να λέει ότι προσφέρει μια «πλήρη σειρά προϊόντων αλουμινίου, συμπεριλαμβανομένου πρωτογενούς αλουμινίου χαμηλών εκπομπών άνθρακα, παραγόμενου με υδροηλεκτρική ενέργεια».

Η Bora πιστεύει ότι το να έχει μία εξορυκτική εταιρεία συμμετοχή στην πλήρη αλυσίδα αξίας, είναι σημαντικό. Η ArcelorMittal είναι ένα παράδειγμα σωστής εφαρμογής αυτής της λογικής. Η εταιρεία διαθέτει ορυχεία σιδηρομεταλλεύματος, χαλυβουργεία και εγκαταστάσεις παραγωγής.

«Φτιάχνουν τα προϊόντα τους μέχρι τον τελικό χρήστη και λόγω της τεχνολογίας των καμίνων ηλεκτρικού τόξου, χρησιμοποιούν πολύ scrap», εξηγεί ο Bora. «Νομίζω ότι υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία για τις εταιρείες εξόρυξης να είναι πιο παρούσες σε αυτόν τον κλάδο».

Ωστόσο, η ανακύκλωση μετάλλων είναι γνωστή και για τις προκλήσεις που παρουσιάζει από τεχνολογική άποψη και απαιτεί υψηλή καινοτομία. Για παράδειγμα, ο ψευδάργυρος μπορεί να ανακυκλωθεί εύκολα, αλλά συχνά αναμιγνύεται με πλαστικά και άλλα μέταλλα που πρέπει να αφαιρεθούν με το χέρι πριν από την επεξεργασία, κάτι εξαιρετικά χρονοβόρο. Επιπροσθέτως, η εισαγωγή ανακυκλωμένου υλικού που φέρει ανεπιθύμητες προσμίξεις σε μια υψικάμινο αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων, μπορεί ενδεχομένως να καταστρέψει τον εξοπλισμό.

Ωστόσο, οι επενδύσεις από εξορυκτικές εταιρείες μπορούν να βοηθήσουν τη βιομηχανία να καινοτομήσει και να ξεπεράσει ορισμένες από αυτές τις προκλήσεις. Για παράδειγμα, η συνεργασία της Glencore με τη Li-Cycle στην Ευρώπη περιλαμβάνει την από κοινού ανάπτυξη υποδομών. Επιπλέον, στατιστικά από την GlobalData δείχνουν ότι τα τελευταία τρία χρόνια έχουν κατατεθεί και χορηγηθεί περισσότερα από 3.000 διπλώματα ευρεσιτεχνίας στη εξορυκτική βιομηχανία, πολλά από τα οποία αφορούν στην ανακύκλωση. Η έρευνα αναδεικνύει τις Barrick Gold, Enos και Vale ως βασικούς παίκτες στην ανακύκλωση μετάλλων μπαταριών.

Συγχρόνως, οι εξορυκτικές εταιρείες αρχίζουν να εξετάζουν τις δικές τους δραστηριότητες και πώς θα μπορούσαν να ανακτήσουν κρίσιμες πρώτες ύλες από αποθέσεις τελμάτων, σύμφωνα με τον Robert Kimball, αντιπρόεδρο της WSP, καθώς αναζητούν νέα έσοδα από τη μακροπρόθεσμη διαχείριση αυτών των εγκαταστάσεων. Ωστόσο, όλο αυτό βρίσκεται ακόμα στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης των απαραίτητων τεχνολογιών.

Ο Bora πιστεύει ότι η βιομηχανία εξόρυξης κάνει «καταπληκτική δουλειά» χρηματοδοτώντας νέες τεχνολογίες, αλλά δεν έχουν καμία στρατηγική επικοινωνίας τους στο ευρύ κοινό.

Συνολικά, οι ειδικοί πιστεύουν ότι η συμμετοχή των εξορυκτικών εταιρειών στον τομέα της ανακύκλωσης πρόκειται να συνεχιστεί, δεδομένου ότι δεν αναμένεται σημαντική αλλαγή γύρω από τους κύριους παράγοντες, και ειδικά καθώς οι εταιρείες βλέπουν όλο και περισσότερο την ανακύκλωση ως ολοκλήρωση της αλυσίδας αξίας των δραστηριοτήτων τους.

Με πληροφορίες από mining-technology.com

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ RAWMATHUB.GR