Για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, η βιομηχανία υλικών πρέπει να υιοθετήσει την κυκλική οικονομία

Για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, η βιομηχανία υλικών πρέπει να υιοθετήσει την κυκλική οικονομία

Η μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι ουσιαστικό μέρος της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής οπότε και θα μειωθούν κατά 55% οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε παγκόσμιο επίπεδο. Για να επιτευχθούν καθαρές μηδενικές εκπομπές έως το 2050 και να επιτευχθεί ο στόχος που έχει τεθεί στη Συμφωνία του Παρισιού, πρέπει επίσης να αντιμετωπιστεί το υπόλοιπο 45% των εκπομπών που αφορούν τη βιομηχανία, τη γεωργία και τη χρήση γης.

Disclaimer: Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος διαδικτυακού τόπου με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς αναφορά στο RAWMATHUB.GR (με ενεργό link) ή χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια του RAWMATHUB.GR. 

Η βιομηχανία των υλικών, η οποία περιλαμβάνει εταιρείες που κατασκευάζουν πρώτες ύλες όπως χάλυβας, αλουμίνιο, τσιμέντο και χημικά προϊόντα, είναι υπεύθυνη για μεγάλο μερίδιο αυτών των εναπομενόντων εκπομπών και ως εκ τούτου έχει να διαδραματίσει βασικό ρόλο στην ενεργειακή μετάβαση.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η παραγωγή τσιμέντου αντιπροσωπεύει το 8% των εκπομπών CO2, στην περίπτωση της αμμωνίας κάθε παραγόμενος τόνος εκπέμπει 2,6 τόνους CO2 και για τον χάλυβα η αναλογία είναι 1:2. Συνολικά, η βιομηχανία των υλικών είναι υπεύθυνη για το 27% των παγκόσμιων εκπομπών CO2 (συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών που σχετίζονται με την ενέργεια). Για τη μείωση αυτών των εκπομπών, η βιομηχανία των υλικών αντιμετωπίζει περιορισμένο αριθμό επιλογών που περιλαμβάνουν τη χρήση ενέργειας χαμηλών εκπομπών άνθρακα (ενέργεια που παράγεται με μεθόδους με χαμηλότερες εκπομπές άνθρακα όπως η αιολική, η ηλιακή ή η πυρηνική ενέργεια), διαδικασίες παραγωγής με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, δέσμευση άνθρακα ή ανακύκλωση υλικών. Ωστόσο, οι περισσότερες από αυτές τις λύσεις δεν είναι ούτε αποτελεσματικές αλλά ούτε και διαθέσιμες σε εμπορική κλίμακα.

Σε ορισμένα τμήματα της βιομηχανίας, η χρήση ενέργειας με χαμηλές εκπομπές άνθρακα μπορεί να έχει περιορισμένο αντίκτυπο, καθώς οι περισσότερες εκπομπές προέρχονται από χημικές αντιδράσεις (οι λεγόμενες "εκπομπές διεργασιών") και όχι από την κατανάλωση ενέργειας κατά τη διαδικασία παραγωγής. Για παράδειγμα, περίπου τα δύο τρίτα των εκπομπών κατά την παραγωγή του τσιμέντου προέρχονται από τη φρύξη (calcination), τη χημική αντίδραση που συμβαίνει όταν ο ασβεστόλιθος εκτίθεται σε υψηλές θερμοκρασίες.

Οι περισσότερες διαδικασίες παραγωγής χαμηλών εκπομπών άνθρακα δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί. Οι βαριές βιομηχανίες έχουν ευημερήσει για πάνω από έναν αιώνα χρησιμοποιώντας σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες διαδικασίες παραγωγής. Ο χάλυβας κατασκευάζεται ουσιαστικά με τον ίδιο τρόπο εδώ και χιλιάδες χρόνια, χρησιμοποιώντας άνθρακα ως αναγωγικό μέσο. Η αμμωνία παράγεται εδώ και έναν αιώνα με τη διαδικασία Haber-Bosch που εκπέμπει περισσότερο CO2 από οποιαδήποτε άλλη χημική αντίδραση. Αν και η δέσμευση άνθρακα από τις βιομηχανικές διεργασίες και η αποτροπή της εισόδου του στην ατμόσφαιρα είναι πολλά υποσχόμενη, οι περισσότερες τεχνολογίες είτε δεν είναι οικονομικά βιώσιμες ή δεν είναι ακόμη εμπορικά διαθέσιμες.

Από όλες τις επιλογές μείωσης των εκπομπών άνθρακα, η χρήση ανακυκλωμένου υλικού είναι ίσως η πιο άμεσα διαθέσιμη. Η παραγωγή ανακυκλωμένων υλικών, χρησιμοποιώντας διαφορετικές διαδικασίες και καταναλώνοντας λιγότερη ενέργεια από την πρωτογενή παραγωγή, εκπέμπει λιγότερα αέρια του θερμοκηπίου. Για παράδειγμα, η παραγωγή ανακυκλωμένου αλουμινίου έχει 97% λιγότερη ένταση CO2 σε σχέση με την πρωτογενή παραγωγή.

Η ζήτηση για υψηλής ποιότητας ανακυκλωμένα υλικά για την παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας είναι επομένως πιθανόν να αυξηθεί. Για παράδειγμα, ο παγκόσμιος όμιλος χάλυβα ArcelorMittal, στο εργοστάσιό του στο Fos-sur-Mer στη Γαλλία, σχεδιάζει τον πενταπλασιασμό της ποσότητας ανακυκλωμένου χάλυβα που επεξεργάζεται έως το 2025. Η BASF, ο γερμανικός παραγωγός χημικών, σκοπεύει να επεξεργάζεται 250.000 τόνους ανακυκλωμένων και προερχόμενων από απόβλητα πρώτων υλών ετησίως από το 2025.

Ωστόσο, η προσφορά ανακυκλωμένων υλικών είναι ανεπαρκής τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα. Τα περισσότερα υλικά που εισέρχονται στην οικονομία χάνουν μεγάλο μέρος του όγκου και της αξίας τους μετά την πρώτη χρήση. Για παράδειγμα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μόνο το 52% της αξίας του αλουμινίου διατηρείται μετά από μία χρήση. Επίσης, για υλικά που δεν ανακυκλώνονται χάνεται μεγάλο μέρος της ποσότητάς τους. Μεγάλο μέρος των υλικών στο τέλος του κύκλου ζωής τους εξακολουθούν να απορρίπτονται σε χώρους υγειονομικής ταφής, καίγονται για ενέργεια, χάνονται στις διαδικασίες ανακύκλωσης ή δεν εισέρχονται ποτέ στο σύστημα συλλογής αποβλήτων. Οι απώλειες ποιότητας οφείλονται στην ανάμειξη ποιοτήτων υλικών και σε διάφορες μορφές προσμίξεων κατά τη διαδικασία της ανακύκλωσης. Για παράδειγμα, η πρόσμιξη με χαλκό μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την αντοχή και την ποιότητα του χάλυβα. Μεγάλο μέρος του χάλυβα υψηλής ποιότητας που ανακτάται από οχήματα ανακυκλώνεται σε υλικό χαμηλότερης τιμής και χρησιμοποιείται κυρίως σε εφαρμογές χαμηλότερης ποιότητας, όπως κτίρια και υποδομές.

Για να αυξήσουν την ποιότητα και την ποσότητα των ανακυκλωμένων υλικών, οι επιχειρήσεις μπορούν να αξιοποιήσουν μια σειρά τεχνολογιών για να βελτιώσουν τη συλλογή, τη διαλογή και την ανακύκλωση αποβλήτων. Για παράδειγμα, η τεχνική φασματοσκοπίας Laser-Induced Breakdown Spectroscopy καθιστά δυνατό τον προσδιορισμό της σύνθεσης των εξαρτημάτων από αλουμίνιο γρήγορα και αξιόπιστα κατά τη διαδικασία διαλογής. Ωστόσο, η τεχνολογία δεν θα είναι αρκετή. Η επαρκής προσφορά ανακυκλωμένων υλικών θα απαιτήσει μετασχηματιστικές αλλαγές στην ίδια τη βιομηχανία των υλικών που συνεπάγονται την υιοθέτηση νέων βιομηχανικών οικοσυστημάτων, επιχειρηματικών μοντέλων και αλυσίδων εφοδιασμού.

Δημιουργία νέων βιομηχανικών οικοσυστημάτων

Οι βιομηχανίες υλικών προμηθεύονται πρώτες ύλες από τοποθεσίες εξόρυξης. Με τη μετάβαση της προσφοράς σε ανακυκλωμένα υλικά, πρέπει να συνεργαστούν με ένα πιο διαφοροποιημένο και μεγαλύτερο βιομηχανικό οικοσύστημα που περιλαμβάνει προμηθευτές υλικών, εταιρείες διαχείρισης αποβλήτων και ανακυκλωτές. Μερικές φορές, πρέπει να συνεργαστούν ακόμη και με τους ανταγωνιστές τους για να μοιραστούν το κόστος και τις προσπάθειες για τη δημιουργία τέτοιων συστημάτων.

Έχουν ήδη δημιουργηθεί μερικά κυκλικά βιομηχανικά οικοσυστήματα. Στις περισσότερες χώρες, τα κουτιά αναψυκτικών κυκλοφορούν σε ξεχωριστό σύστημα συλλογής και επανάτηξης, με αποτέλεσμα πολύ μικρότερες απώλειες αξίας. Στη Γερμανία, οι κατασκευαστές κουφωμάτων και πορτών αλουμινίου, κατασκευαστικές εταιρείες και εταιρείες κατεδαφίσεων είναι όλοι μέλη της ένωσης A|U|F, η οποία οργανώνει ένα σύστημα κλειστού βρόχου για την ανακύκλωση του αλουμινίου που χρησιμοποιείται σε παράθυρα, πόρτες και προσόψεις. Στην Ιαπωνία, η εταιρεία ανακύκλωσης Harita Metals, σε συνεργασία με την Central Japan Railway Company, τον κατασκευαστή τροχαίου υλικού Hitachi και τον κατασκευαστή ανακυκλωμένων υλικών αλουμινίου Sankyo Tateyama, έχουν δημιουργήσει ένα «σύστημα οριζόντιας ανακύκλωσης» για την παροχή υλικών από παροπλισμένα τρένα για την κατασκευή νέων τρένων Shinkansen υψηλής ταχύτητας.

Στον κλάδο των ελαστικών, δύο μεγάλοι κατασκευαστές, η Michelin και η Bridgestone, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν ένα νέο βιομηχανικό οικοσύστημα. Σήμερα, λιγότερο από το 1% του συνόλου του carbon black που χρησιμοποιείται παγκοσμίως στην παραγωγή νέων ελαστικών προέρχεται από ανακυκλωμένα ελαστικά στο τέλος του κύκλου ζωής τους. Το υπόλοιπο 99% παράγεται από πρωτογενή πετροχημικά. Ωστόσο, η χρήση ανακυκλωμένου carbon black στην παραγωγή νέων ελαστικών θα μειώσει τις εκπομπές CO2 έως και 85% σε σύγκριση με τα πρωτογενή υλικά και θα μειώσει την εξάρτηση της βιομηχανίας ελαστικών από τα πετροχημικά. Η Michelin και η Bridgestone επιδιώκουν να δημιουργήσουν έναν συνασπισμό μιας μεγάλης ποικιλίας ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένων κατασκευαστών ελαστικών, προμηθευτών carbon black, εταιρειών πυρόλυσης και αναδυόμενων τεχνολογικών νεοφυών επιχειρήσεων, για να αυξήσουν την προσφορά ανακτώμενου carbon black.

Είναι αναγκαία η προσφορά λύσεων, όχι απλά υλικών

Οι αυτοκινητοβιομηχανίες θεωρούν όλο και περισσότερο ότι ο ρόλος τους είναι να παρέχουν λύσεις κινητικότητας και όχι απλώς οχήματα. Οι εταιρείες ένδυσης, αξιοποιώντας νέα επιχειρηματικά μοντέλα, όπως μεταπώληση, ενοικίαση και επισκευή, δημιουργούν νέα έσοδα χωρίς να φτιάχνουν νέα ρούχα. Αλλά σε αντίθεση με πολλές άλλες βιομηχανίες, η βιομηχανία υλικών έχει εξελιχθεί ελάχιστα τον τελευταίο αιώνα. Εξακολουθεί να βασίζεται στο ίδιο επιχειρηματικό μοντέλο, το οποίο προμηθεύεται, μετασχηματίζει και πουλά υλικά. Ωστόσο, οι εταιρείες υλικών θα μπορούσαν να παρέχουν κατασκευαστικές ή λύσεις παραγωγής και όχι απλώς υλικά, επιτρέποντάς τους να διαχειρίζονται καλύτερα τα υλικά σε κλειστούς βρόχους και να διατηρούν περισσότερο την αξία τους. Η αυτοκινητοβιομηχανία BMW συλλέγει παλιά τρυπάνια και φρέζες βολφραμίου στα εργοστάσιά της στη Γερμανία και την Αυστρία για να τα ανακυκλώσει σε νέα εργαλεία φρεζαρίσματος και διάτρησης. Η κυκλοφορία βολφραμίου σε κλειστό βρόχο με αυτόν τον τρόπο μειώνει τις εκπομπές CO2 κατά περισσότερο από 60%.

Άλλοι κλάδοι βλέπουν επίσης ευκαιρίες. Για παράδειγμα, η εταιρεία δομικών υλικών Marubeni προσφέρει στους πελάτες της τη δυνατότητα να νοικιάσουν αντί να αγοράσουν χαλύβδινες δοκούς και σωλήνες για προσωρινές κατασκευές από χάλυβα. Η χημική εταιρεία Safechem πουλά την υπηρεσία καθαρισμού εξαρτημάτων μέσω διαλυτών, και όχι τους διαλύτες αυτούς καθαυτούς, τους οποίους συλλέγει μετά τη χρήση τους. Τα διυλιστήρια στέλνουν τους χρησιμοποιημένους καταλύτες τους σε ειδικές εγκαταστάσεις, οι οποίες ανακτούν τα μέταλλα και τα επιστρέφουν στο διυλιστήριο για έναν νέο κύκλο χρήσης. Με τη χρήση αυτών των κλειστών βρόχων, πάνω από το 90% των πολύτιμων μετάλλων που περιέχονται στους καταλύτες ανακτάται, ακόμη και σε περιπτώσεις κύκλων ζωής άνω των 10 ετών.

Η μετάβαση σε αυτά τα καινοτόμα επιχειρηματικά μοντέλα είναι φυσικά πρόκληση, επειδή οι εταιρείες θα πρέπει να παρακολουθούν τα υλικά τους από τη στιγμή που θα παραχθούν. Ωστόσο, οι αναδυόμενες τεχνολογίες, όπως οι ψηφιακές πλατφόρμες, το blockchain και τα σχετικά "έξυπνα" συμβόλαια θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την παρακολούθηση υλικών. Για παράδειγμα, η Marubeni Corporation συνεργάστηκε με μια start-up τεχνολογίας blockchain, την Circularise, για να εισαγάγει μία πλατφόρμα διαχείρισης ιχνηλασιμότητας για τις αγορές χημικών και πλαστικών.

Μετατόπιση των εμπορευματικών μεταφορών από τις οδικές στις σιδηροδρομικές μεταφορές

Η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωση βιομηχανικών υλικών μειώνει τις εκπομπές και τη ζήτηση ενέργειας σε τομείς όπου αυτό είναι δύσκολο. Ο σχεδιασμός νέων βιομηχανικών οικοσυστημάτων γύρω από τα νέα επιχειρηματικά μοντέλα που απαιτούνται για να συμβεί αυτό θα συνεπάγεται επίσης μείωση των εκπομπών σε τομείς όπου η απαλλαγή από τις εκπομπές άνθρακα και η ενεργειακή απόδοση είναι ευκολότερο να επιτευχθεί, όπως οι μεταφορές μέσω ξηράς.

Για παράδειγμα, λόγω της πολύ υψηλότερης ενεργειακής απόδοσης σε συνδυασμό με τη μεγαλύτερη ηλεκτροδότηση και τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας σχετικά χαμηλών εκπομπών άνθρακα, στην Ευρώπη η μεταφορά ενός τόνου εμπορευμάτων σιδηροδρομικώς εκπέμπει 29g CO2 ανά χιλιόμετρο σε σύγκριση με 137g CO2 ανά χιλιόμετρο για εμπορεύματα που μεταφέρονται με βαρέα φορτηγά οχήματα.

Επί του παρόντος, εάν οι πρώτες ύλες αποστέλλονται συχνά με τρένο ή φορτηγίδες σε εργοστάσια τσιμέντου, χημικά εργοστάσια ή χαλυβουργεία, τα περισσότερα ανακυκλωμένα υλικά αποστέλλονται με φορτηγά. Για παράδειγμα, στη Γαλλία, λόγω της προμήθειας υλικού από 45.000 ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις συλλογής scrap και όχι από λίγα ορυχεία, περισσότερο από το 95$ της μεταφοράς scrap μεταφέρεται οδικώς.

Ωστόσο, πολλά είδη δευτερογενών υλικών, όπως το scrap και τα απόβλητα κατεδάφισης, είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για σιδηροδρομικές μεταφορές λόγω του βάρους τους, των ιδιοτήτων τους ή του τρόπου με τον οποίο μετασχηματίζονται. Για παράδειγμα, η εταιρεία σιδηροδρομικών εμπορευματικών μεταφορών DB Schenker μεταφέρει περίπου 10 εκατομμύρια τόνους scrap κάθε χρόνο, αξιοποιώντας το δίκτυο της DB Schenker Rail. Η εταιρεία σιδηροδρομικών εμπορευματικών μεταφορών CFF Cargo μεταφέρει έως και 100.000 τόνους scrap μετάλλων ετησίως στην εταιρεία ανακύκλωσης Stahl Gerlafingen. Με τη μετάβαση στον σιδηρόδρομο, η εταιρεία έχει αποφύγει περίπου 4.000 μεταφορές με φορτηγά ετησίως.

Με τη στρατηγική της για τις σιδηροδρομικές εμπορευματικές μεταφορές για την ενίσχυση της στροφής των μεταφορών, η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε μια τολμηρή φιλοδοξία να διπλασιάσει το μερίδιο των μεταφορών εμπορευματικών σιδηροδρόμων έως το 2030. Αυτή είναι μια ευκαιρία να προσελκύσει τις βιομηχανίες ανακύκλωσης στους σιδηροδρόμους. Αυτό θα απαιτούσε ορισμένες στοχευμένες επενδύσεις, όπως η δημιουργία πλευρικών σημείων ή σημείων άμεσης πρόσβασης στο σιδηροδρομικό δίκτυο, μέτρα για την πλήρη βελτιστοποίηση της διαχείρισης του “τελευταίου μιλίου”, την κατασκευή εμπορευματικών βαγονιών και κτιρίων σταθμών φόρτωσης και εκφόρτωσης δευτερογενών υλικών.

Ανάπτυξη αποτελεσματικών πολιτικών

Οι πολιτικές θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη των μετασχηματιστικών αλλαγών στη βιομηχανία υλικών. Ωστόσο, οι ζητούμενες πολιτικές δεν έχουν εφαρμοστεί ακόμη. Για παράδειγμα, οι περισσότεροι στόχοι πολιτικής βασίζονται στον όγκο και όχι στην αξία. Ως εκ τούτου, μεγάλο μέρος της υποδομής που χρησιμοποιείται για παράδειγμα για την κατεδάφιση κτιρίων ή για τον τεμαχισμό και την ανάμειξη υλικών από οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους είναι βελτιστοποιημένη για την επίτευξη αυτών των στόχων με βάση τον όγκο και δεν ευνοεί απαραίτητα την παραγωγή δευτερογενών υλικών υψηλής ποιότητας. Υποστηρίζοντας μια κυκλική οικονομία για τη βιομηχανία υλικών, οι κυβερνήσεις όχι μόνο θα μείωναν τις εκπομπές CO2 αλλά θα εξασφάλιζαν επίσης καλύτερη πρόσβαση στις πρώτες ύλες.

Σήμερα, η Ευρώπη εξάγει σημαντικές ποσότητες χρησιμοποιημένων υλικών και εισάγει πρωτογενή υλικά. Η ανάλυση δείχνει ότι το 82% της ζήτησης της Ε.Ε για αλουμίνιο, πλαστικά και χάλυβα θα μπορούσε να καλυφθεί με την ανακύκλωση αυτών των υλικών. Για την υποστήριξη του μετασχηματισμού της βιομηχανίας υλικών, θα μπορούσαν να εφαρμοστούν πολιτικές για την αντιμετώπιση των αρνητικών εξωτερικών επιπτώσεων που συνδέονται με την παραγωγή υλικών. Για παράδειγμα, το πραγματικό κόστος που προκύπτει κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του πλαστικού είναι τουλάχιστον 10 φορές υψηλότερο από την τιμή αγοράς του πλαστικού. Οι πολιτικές θα μπορούσαν επίσης να υποστηρίξουν την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για τη συλλογή, τη διαλογή και την ανακύκλωση υλικών, σύμφωνα με την προσέγγιση που υιοθετήθηκε για την υποστήριξη της ανάπτυξης τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Τσιμέντο: μια ειδική περίπτωση

Η μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία θα είναι πιο δύσκολη για το τσιμέντο, καθώς, σε αντίθεση με τον χάλυβα, το αλουμίνιο, τα χημικά και το γυαλί, δεν μπορεί να ανακυκλωθεί. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές ενδιαφέρουσες εναλλακτικές λύσεις. Το κλίνκερ, ένα ενδιάμεσο προϊόν στην παραγωγή τσιμέντου και υπεύθυνο για μεγάλες ποσότητες εκπομπών CO2 κατά την παραγωγή του, μπορεί να αντικατασταθεί από ιπτάμενη τέφρα, υποπροϊόν του ενεργειακού τομέα, και κοκκοποιημένη σκωρία, υποπροϊόν του τομέα του χάλυβα.

Ωστόσο, καθώς οι τομείς του χάλυβα και της ενέργειας εντείνουν τις δικές τους προσπάθειες απαλλαγής από τον άνθρακα, η διαθεσιμότητα αυτών των υποκατάστατων θα μειωθεί. Έχει επίσης σημειωθεί κάποια πρόοδος στην ανακύκλωση σκυροδέματος, του κύριου τελικού προϊόντος του τσιμέντου. Η SmartCrusher bv (start-up με έδρα στην Ολλανδία) και η Sika (Ελβετική εταιρεία χημικών) έχουν αναπτύξει μια τεχνική για την ανάκτηση της άμμου, του χαλικιού και του τσιμέντου από το σκυρόδεμα, ενώ η Neustark (προμηθευτής έτοιμου σκυροδέματος) και το Projet FastCarb (Γαλλικό εθνικό συνεργατικό έργο Ε&Α ) έχουν αναπτύξει μια τεχνολογία αποθήκευσης CO2 σε ανακυκλωμένα αδρανή.

Όπως συμβαίνει με όλους τους τομείς, οι βαριές βιομηχανίες που παράγουν τα υλικά ζωτικής σημασίας για τη ζωή μας πρέπει να σχεδιάσουν τα προϊόντα τους για μια κυκλική οικονομία και, με τον τρόπο αυτό, να δημιουργήσουν βιομηχανικά οικοσυστήματα που λειτουργούν με νέα επιχειρηματικά μοντέλα. Ο χρόνος είναι λίγος: σύμφωνα με τις εκθέσεις προόδου της International Energy Agency, οι βιομηχανίες σιδήρου και χάλυβα, τσιμέντου, χημικών προϊόντων και αλουμινίου δεν βρίσκονται σε καλό δρόμο για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών έως το 2050. Ωστόσο, η υπόσχεση για βελτιωμένη ασφάλεια του εφοδιασμού υλικών, μεγαλύτερη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα και χαμηλότερη ενεργειακή ζήτηση καθιστά την αξιοποίηση της κυκλικής οικονομίας για την ικανοποίηση αυτής της επιτακτικής ανάγκης, μια ελκυστική πρόταση για τις κυβερνήσεις, τη βιομηχανία και την ευρύτερη κοινωνία.

Πηγή: GreenBiz.com

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ RAWMATHUB.GR
Image

Έγκυρη ενημέρωση για την αξιακή αλυσίδα των raw materials

NEWSLETTER